A Series of Unfortunate Events - Season 2 - Review


Λοιπόν στα γρήγορα. Άυπνος. 10 σερί επεισόδια ASOUE. Πίτσα, κόκα κόλα, σοκολατάκια λες και με είχαν σε δίαιτα. Ώρα για review για την αγαπημένη μου σειρά βιβλίων (ο potterhead μέσα μου ουρλιάζει αυτή την στιγμή, yeah fuck it).




The Austere Academy

Ένα από τα 5 κορυφαία βιβλία της σειράς για μένα. "Ένα από τα 5 κορυφαία βιβλία της σειράς για μένα" επαναλαμβάνει ο διευθυντής Nero με κοροϊδευτική φωνή. Πού είναι η κοροϊδευτική φωνή Μανωλιό μου; Πού είναι ο κακός διευθυντής Νέρων που θα βασάνιζε τους Μποντλέρ; Έναν αρκούδο είδα, που είχε ψώνιο με το βιολί και λάτρευε τα γλυκά. Έβγαζε ελάχιστη κακία, σίγουρα τον περίμενα αλλιώς. Η τουρτογλείφτρα Καρμελίτα δεν πήγαινε πίσω, απίστευτα ενοχλητική και .. α, όλα εντάξει έτσι έπρεπε να είναι. Η συνάντηση των Μποντλέρ με τους Βάλτους (Quagmires) ήταν όπως ακριβώς την περίμενα και μπράβο στο ότι ακολούθησαν σχεδόν πιστά το σενάριο εκεί. Πολλές λεπτομέρειες άλλαξαν από τα βιβλία στην τηλεοπτική μεταφορά και μου κακοφάνηκε γιατί περίμενα να τις δω. Πρώτη πολύ θετική εντύπωση από την Ολίβια. Κλασσικός Κόμης Όλαφ της σειράς, πιο πολύ κωμικός (όπως και σχεδόν όλη τη σεζόν με εξαίρεση τα 4 τελευταία επεισόδια στα οποία θα αναφερθώ μετά), παρά διαβολικός.


The Ersatz Elevator

Esme Squalor. Now we are talking. Δίχως πολλά λόγια MVP της σεζόν. Τρομακτική, τρελή, in and out (όχι Katy Perry reference). Σπρώχνει τους Μποντλέρ στο ασανσέρ δίχως πάτο, ΜΠΟΥΜ. Τη λάτρεψα. Όλες οι κριτικές έλεγαν ότι εμφανίζεται πάρα πολύ και καταντάει κάπως ενοχλητικό αλλά η παρουσία της ήταν η κατάλληλη δόση κακίας που χρειαζόταν η σειρά. Bananas aren't in - We' ll see about that (αντίο). Έχω αρκετά παράπονα και για αυτά τα δυο επεισόδια αλλά όλα επισκιάστηκαν από το τραγούδι του Όλαφ, ό,τι συνέβη στο καφέ Salmonella και την σκηνή στη δημοπρασία που ήταν για γέλια και για κλάματα. Και φυσικά την πολύ σικάτη και πάνω απ'ολα in απόδραση του τρομερού ζευγαριού.


The Vile Village

Ω, ναι. Υπέροχα τα επεισόδια στο Αχρείο χωριό. Το συμβούλιο των γηραιών ήταν τόσο άμπαλο όσο το φανταζόμουν, ο Έκτορ τόσο δειλός όσο έπρεπε και για άλλη μία φορά οι Μποντλέρ βρέθηκαν στη μέση χωρίς να ξέρουν τι να κάνουν. Σε αυτό το επεισόδιο χάνουμε τον Ζακ Σνίκετ (υπέροχη η σκηνή που τον θρηνεί ο Λέμονι), ο οποίος μετά το έντονο φλερτ και έρωτα με την Ολίβια προσπαθεί να αλλάξει γνώμη στον Όλαφ για τις πράξεις του και να τον πείσει να παραδοθεί (και δεν θα κρατήσουν κακία σε έναν παλιό τους φίλο), αλλά δυστυχώς δεν έχει φτάσει ακόμα σε τέτοιο σημείο (μέχρι το 13 βιβλίο έχουμε καιρό). Η σωτηρία των Βάλτων, η απόδραση με το αερόστατο του Έκτορ, ήταν όλα μαγευτικά. Η συνάντηση του Ντάνκαν με τη Βάιολετ και η ερώτηση αν είδε τι είχε χαράξει μέσα στο ψάρι (D.Q + V.B) και το όχι της μεγάλης αδερφής με ένα cringe face ήταν λατρεία. What do you really want? To burn kids.. Πόσο πολύ απογοητεύτηκα από αυτή την ατάκα, αυτοί που όπως είπαν ο σερβιτόρος σας Λάρρυ και η Ζάκελιν (που εξαφανίζεται πάντα στη μέση της σεζόν αυτή; ) παλιά ήταν καλοί, έντιμοι άνθρωποι που έσβηναν πυρκαγιές τώρα πια έχουν γίνει έτσι. Χάιλαιτ του επεισοδίου (6) όταν ο Πόε έκανε ένα σωστό πράγμα σε όλη τη σειρά: προσπάθησε να σώσει το χτυπημένο κοράκι (πιο πολλά από όσα έκανε για τους Μποντλέρ σε 13 βιβλία). Btw όλες οι σκηνές με τα κοράκια ήταν μαγευτικές, έδωσαν ρέστα από σκηνοθεσία σε αυτά τα δυο επεισόδια.



The Hostile Hospital


ΝΑΙ ΡΕ ΦΙΛΕ ΑΥΤΑ ΕΙΝΑΙ. Αρχείο Σνίκετ: κάποιος από τη φωτιά έχει επιβιώσει. Μπαμ. Εσμέ Ζιζί Ζενεβίβ Ελεεινού τρομακτική να κυνηγάει τα παιδιά στο δωμάτιο με τα αρχεία με τις γόβες στιλέτο της ως όπλα. Ω ΝΑΙ! Ακολούθησαν πιστά τα βιβλία και απέδωσε. Αν και να πω την αλήθεια ο Όλαφ όταν έσπαγε τις λάμπες με την κρίπι μουσική ήταν το χάιλαιτ της σεζόν για μένα, γιατί να μην είναι πάντα έτσι; Αν ήταν έτσι θα ήταν δέκα φορές καλύτερο το asoue. Απίστευτα awkward τα τραγούδια των V.F.D που η άλλη παρακάλαγε για νερό και της έλεγαν ότι το τραγούδι θα σε βοηθήσει, το νερό όχι. Μμμναι ΌΧΙ! Α, και η ζαχαριέρα ήταν εκεί, just saying και την άρπαξε μία γυναίκα που φορούσε γάντια που όσοι έχουν διαβάσει τα βιβλία ξέρουν ποια είναι και περιμένουν σαν τρελοί να δώσει ρέστα.



The Carnivorous Carnival


Madame Lulu, please. Άμα λες πλιζ είσαι ξένος και ιν, μας τα έμαθε και ο Γκούντερ αυτά. Όμως οι προβλέψεις της Ολίβια έκαναν τον Όλαφ να νιώσει ευάλωτος. Συνωμοσίες, προδοσίες, φόνοι και όλα αυτά για εκδίκηση, αφού όπως είδαμε και στο flashback από τα Mortmain Mountains (που εκεί κατευθύνεται τώρα η ιστορία) στο αρχηγείο της VFD και όπως έγραφε το χαρτάκι που έφτασε στα χέρια του Λέμονι Σνίκετ μετά από πολλές περιπέτειες (πόσο χάρηκα που είδα τον Θείο Μόντι life is a conundrum of esoterica), OLAF KNOWS. Ένα χαρτάκι που το έγραψε η γυναίκα με τα γάντια και πέρασε από χίλια κύματα μέχρι να φτάσει σε αυτόν που μπορούσε να ειδοποιήσει την γυναίκα με την στολή dragonfly (που η στολή της όντως πετούσε) ότι ο Κόμης Όλαφ ξέρει αλλά δυστυχώς εκείνος πρόλαβε και την έσπρωξε. Και η γυναίκα αυτή ήταν η Μπεατρις Μποντλέρ, μητέρα των τριών ορφανών. Well όπως γλύτωσε τότε ίσως γλύτωσε και τώρα. Στα του επεισοδίου: αίσχος η σκηνή που κορόιδευαν τον Χιούγκο, τον Κέβιν και την Κολέτ, τους μίσησα. Αίσχος που ο Χιούγκο, ο Κέβιν και η Κολέτ πρόδωσαν τους πάντες, τους μίσησα. Κρίμα για την Ολίβια ήταν υπέροχος χαρακτήρας τρομερή επιλογή για το ρόλο η Sara Rue.



Αυτές τις ασυναρτησίες είχα να πω και η συνέχεια με την τρίτη και τελευταία σεζόν του χρόνου!

When we grab you by the ankles

Where our mark is to be made

You'll soon be doing noble work

Although you won't be paid

When you drive away in secret

You'll be a volunteer

So don't scream when we take you

The world is quiet here