Ξαναβλεποντας ταινίες κινουμένων σχεδίων της Disney με ενήλικη ματιά


Όσοι γεννημένοι την δεκαετία του '90 και μεγαλωμένοι τα πρώτα χρόνια του 2000, ήρθαμε σε άμεση επαφή με τις καταιγιστικές ταινίες της Disney. Μεγαλώσαμε παρακολουθώντας ξανά και ξανά τα ίδια κινούμενα σχέδια, με παρέα ή χωρίς, νιώθοντας πάντα την ίδια αγωνία για την κατάληξη της ιστορίας ακόμα και αν την γνωρίζαμε. Σύντομα όμως, έφτασε και η εποχή που ωριμάσαμε και αρχίσαμε να παρακολουθούμε τα αγαπημένα μας τηλεοπτικά ''αριστουργήματα'' με μία εντελώς διαφορετική ματιά. 

Κάποιες ταινίες άρχισαν να αποκτούν το πραγματικό σκοτεινό νοήμά τους, αποδεικνύοντας πως η Disney δεν ήταν, ούτε και είναι,  απλώς μία  εταιρεία παραγωγής κινουμένων σχεδίων...

#1 Η Παναγία των Παρισίων

παναγία των παρισίων
Η Παναγία των Παρισίων

Η Παναγία των Παρισίων, ταινία που κυκλοφόρησε το 1996, αποτελεί μεταφορά του ομώνυμου λογοτεχνικού έργου του Ουγκώ στην κινηματογραφική οθόνη.

Μία αθώα παιδική ματιά βλέπει την ταινία ως μία μάχη του καλού ενάντιο στο κακό. Στην πραγματικότητα η ιστορία επικεντρώνεται στην μανία ενός δικαστή με το όνομα Φρόλο, να κατακτήσει με την βία την καρδιά μίας πανέμορφης τσιγγάνας, της Εσμεράλδα. Συγκεκριμένα, στο μεσαιωνικό Παρίσι ο δικαστής Φρόλο καταδιώκει την φυλή των τσιγγάνων. Σε αυτή του την εκστρατεία μίσους καταλήγει να δολοφονήσει στα σκαλιά της εκκλησίας μία τσιγγάνα μητέρα που τρέχει να γλιτώσει κρατώντας στα χέρια της το δύσμορφο παιδί της. Ο Φρόλο αγνοώντας το εκκλησιαστικό άσυλο, ετοιμάζεται να σκοτώσει και το βρέφος. Τον διακόπτει ο ιερέας και τoν τρομοκρατεί μιλώντας για θεία Δίκη. Ο Φρόλο φοβούμενος για το μέλλον του, δέχεται να μεγαλώσει το μωρό σαν δικό του παιδί, περιορίζοντάς το όμως για πάντα στο εσωτερικό της Μονής. Του δίνει το όνομα Κουασιμόδος. 

Εσμεράλδα και Φρόλο
Από την ταινία "Η Παναγία των Παρισίων"
Δεν πρόκειται για μία απλή ιστορία αγάπης και φιλίας, αλλά για ένα έπος που σε μεγάλο μέρος του αντικατοπτρίζει την πραγματική ζωή: ένας άνθρωπος με τεράστια εξουσία σπεύδει να αφανίσει ένα ολόκληρο γένος, αδιαφορώντας για τους συνανθρώπους του, ενώ ένας άνθρωπος με καλή ψυχή είναι καταδικασμένος λόγω ταπεινωτικών και ποταπών  λόγων να μείνει στο περιθώριο και την απομόνωση. Αξίζει επίσης να σημειωθεί το φως που έριξε η Disney στην καταδίωξη ενός κατατρεγμένου λαού. Ανέδειξε με όμορφο και έντονα συναισθηματικό τρόπο τον αγώνα των τσιγγάνων για την επιβίωση. Ας μην ξεχνάμε το μαγευτικό τραγούδι της Εσμεράλδας στο εσωτερικό της εκκλησίας με τίτλο ''God Help The Outcasts'' , όπου προσεύχεται για τον λαό της. Δεν είναι τυχαίο που ήταν το πρώτο τραγούδι της Disney που προτάθηκε για βραβείο Oscar!

#2 Η Λαίδη και ο Αλήτης

η Λαίδη και ο Αλήτης

Σε αυτή την κατηγορία έρχεται να προστεθεί μία ακόμη ταινία κινουμένων σχεδίων. Πρόκειται για την πολυφημησμένη ταινία: η Λαίδη και ο Αλήτης. Κυκλοφόρησε στις 22 Ιουνίου του 1955 και αποτελεί απαραίτητη προσθήκη σε κάθε συλλογή κλασικών ταινιών της Disney.

η Λαίδη και ο Αλήτης

Η αλήθεια είναι ότι κάποιος θα μπορούσε να ισχυριστεί πως η ταινία αυτή δεν κρύβει τίποτε το σκοτεινό. Από την άλλη όμως, εκτός από την σχεδόν αδύνατη σχέση μεταξύ ανθρώπων (εντάξει... σκύλων) που προέρχονται από διαφορετικά κοινωνικά στρώματα καταδεικνύει και μία άλλη απόκρυφη πτυχή της εποχής:  την άσχημη μεταχείριση των ζώων από την πλευρά των ανθρώπων.  Σε όλη την ταινία παρατηρεί κανείς τον απάνθρωπο τρόπο με τον οποίο αιχμαλωτίζονταν τα αδέσποτα που εν τέλει οδηγούνταν στην εκτέλεση. Δεν είναι αρκετά  απίστευτο και ντροπιαστικό το γεγονός ότι η δουλειά του μπόγια ήταν κάτι συνηθισμένο ακόμα και πριν μισό αιώνα; Η δουλειά αυτή παρουσιάζεται, παρά το κλασικό χιούμορ,  ως κάτι απόλυτα φυσιολογικό και ίσως απαραίτητο.
 

#3 Ταρζάν


Ταρζάν


Τέλος, φτάνω στην πολυβραβευμένη ταινία με τίτλο Ταρζάν, που άρχισε να σκηνοθετείται το 1995 για να κυκλοφορήσει τέσσερα χρόνια αργότερα, κάνοντας στην κυριολεξία...πάταγο! Βασισμένο στην ομώνυμη ιστορία του Edgar Rice επικεντρώθηκε στον ρομαντισμό που δημιουργήθηκε ανάμεσα σε δύο άτομα διαφορετικών τάξεων και κόσμων, αναλύοντας ταυτόχρονα το παρασκήνιο, τις συνήθειες και την ζωή των αντίστοιχων κοινωνικών στρωμάτων.

Ταρζάν
Από την ταινία Ταρζάν

Σε ηλικία 20 ετών ο Ταρζάν γνωρίζει την Τζέιν, μία όμορφη Βρετανίδα που έφτασε στην ζούγκλα με την συνοδεία ενός έμπορα (Κλέιτον) και του πατέρα της που είναι επιστήμονας και ζωολόγος. Ο έρωτας ξυπνάει στην καρδιά του Ταρζάν και η νεαρή κοπέλα ανταποδίδει τα συναισθήματα. Τον διδάσκει τη γλώσσα, το χορό, την αστρολογία και την ζωγραφική. Ο Ταρζάν θέλει να δείξει και αυτός κάτι στην Τζέιν, την γοριλίσια οικογένεια του, παρά την απαγόρευση του πατέρα του να πλησιάζουν άνθρωποι την αγέλη. Κάπως έτσι πέφτει στην παγίδα του έμπορα με το όνομα Κλέιτον, που στην πραγματικότητα θέλει να τους αιχμαλωτίσει και να πουλήσει την γούνα τους. Ο Κλέιτον αιχμαλωτίζει, φυλακίζει και σκοτώνει πολλούς γορίλες, ανάμεσα τους και τον πατέρα του Ταρζάν. Η ταινία κλείνει με τον θάνατο του Κλέιτον και την παραμονή της Τζέιν στην ζούγκλα στο πλάι του Ταρζάν.

Το τέλος μπορεί να χαρακτηριστεί γλυκόπικρο. Ο Ταρζάν χάνει έναν από τους πιο σημαντικούς ανθρώπους της ζωής του και αναγκάζεται να σκοτώσει κάποιον. Και αυτό το animation δεν έχει σκοπό να αναδείξει μόνο την δύναμη της αγάπης και της θέλησης, αλλά και τον ισχυρό δεσμό της οικογένειας. Θίγει όμως και ένα άλλο πολύ σημαντικό θέμα: τη συνεχή εκμετάλλευση των ισχυρών απέναντι στους γηγενείς και την υποτίμηση της ζωής των ζώων. Ο Κλέιτον, αλλά και οι λοιποί έμποροι, που καταφτάνουν στην ζούγκλα οπλισμένοι, όχι μόνο εξαπατούν τον Ταρζάν αθετώντας τον λόγο τους, αλλά και τον εκμεταλλεύονται καθ' όλη την διάρκεια της ιστορίας. Αν παρατηρήσει κανείς με προσοχή την επιμονή του Κλέιτον να του φανερώσει την ''φωλιά'' της οικογένειάς του, θα καταλάβει το πόσο πολύ διψούσε να αποκτήσει χρήμα εξαγοράζοντας αθώες ζωές.