Νίκος Καπλάνης: «Είμαι θύμα της μελωδίας»

Νίκος Καπλάνης

Ο μουσικός Νίκος Καπλάνης, αρχιτέκτονας στο επάγγελμα, δεν ξέχασε ποτέ την πρώτη αγάπη της ζωής του, τη μουσική. Συνθέτης και στιχουργός με περισσότερα από 100 τραγούδια στο δυναμικό του, θυμάται τα πρώτα μαθήματα πιάνου, εντοπίζει τις δυσκολίες που υπάρχουν στον καλλιτεχνικό χώρο και ατενίζει το μέλλον με ρεαλισμό αλλά και ρομαντισμό.  Για το Νίκο Καπλάνη που δηλώνει "θύμα της μελωδίας", η μουσική δεν τελειώνει ποτέ.

-Πείτε μας λίγα πράγματα για εσάς. 

-Είμαι αρχιτέκτονας, εργάστηκα στο επάγγελμα αυτό για 40 χρόνια με επιτυχία και συνταξιοδοτήθηκα το 2010. Ένα πράγμα δεν ξέχασα όμως ποτέ, τη μουσική, που είναι αυτή που γέμιζε και γεμίζει τις μπαταρίες της ψυχής μου. Κατά την ταπεινή μου γνώμη, μάλλον γεννήθηκα μουσικός. Φτάνει όμως αυτό; Σίγουρα όχι! Ποτέ δε μου άρεσε οι άνθρωποι που προσπαθούν να παρουσιαστούν διαφορετικοί από αυτό που πραγματικά είναι. Σε μένα δε συμβαίνει αυτό και δε λέω τίποτα περισσότερο ή λιγότερο, από αυτό που είμαι. Θεωρώ τον εαυτό μου πολύ τυχερό γιατί είχα την ευκαιρία από την ηλικία των 11 ετών, να ακούσω την εξέλιξη της ελαφράς μουσικής (ελληνικής & ξένης) από τη γέννηση της μέχρι και σήμερα... Δεν υπήρχε τραγούδι που να μην το ακούσω! Σε ηλικία 12 ετών, αποπειράθηκα να μάθω πιάνο και ήμουν αναγκασμένος να πηγαίνω σε σπίτια πλουσίων την εποχή εκείνη (γιατί τα πιάνα κόστιζαν μια περιουσία), και όταν η δασκάλα μου έβαζε ένα κομμάτι, εγώ το μάθαινα απέξω με το αυτί!!! Έδωσα εξετάσεις και λόγω ότι δεν είχα δικό μου πιάνο, δεν τα πήγα καθόλου καλά.. Μετά από αυτά, τα παράτησα και αποφάσισα να μάθω μόνος μου όταν θα αποκτούσα πιάνο.

-Πώς θα χαρακτηρίζατε το στυλ της μουσικής σας;  Ποιες είναι οι μουσικές σας επιρροές; 

-Σε ηλικία 17 ετών αγοράσαμε πιάνο, και άρχισα να εξοικειώνομαι μόνος μου, προσπαθώντας να παίζω τις αρμονίες των τότε τραγουδιών, με το αυτί ακριβώς. Η αλήθεια είναι ότι είχα και έχω καλό αυτί. Ίσως με αυτά που λέω να γίνομαι κουραστικός, αλλά από τα παραπάνω βγαίνει ένα συμπέρασμα πολύ σημαντικό κατά τη γνώμη μου: ότι δε θέλει δεν κάνει ο άνθρωπος. Δεν έπαψα ποτέ να ακούω μουσική και κατά τη διάρκεια των σπουδών μου (Αρχιτεκτονική στην Ιταλία), άκουσα όλες  τις ιταλικές μελωδίες από τις οποίες έχω και επιρροές… Για να φτάσεις στη σύνθεση, κατά τη γνώμη μου πρέπει να ξέρεις αρμονία. Εγώ παίζοντας τόσα χρόνια πιάνο και προσπαθώντας να εκτελέσω επακριβώς τις μελωδίες των άλλων συνθετών, εξοικειώθηκε τόσο πολύ το αυτί μου με τις αρμονίες, (ήταν σαν να διάβαζα μουσική) που όταν ακούσετε μερικά μου τραγούδια, κάνω χρήση αρμονιών που δε χρησιμοποιούνται ευρέως σε πολλά ελληνικά τραγούδια.



-Πώς ξεκίνησε η ενασχόληση σας με τη σύνθεση;

-Εδώ και αρκετά χρόνια, γνώρισα κάποιον συνθέτη πολύ γνωστό της δεκαετίας του ’60, με τον οποίο εξακολουθούμε να είμαστε φίλοι. Έγραψα λοιπόν ένα κομμάτι στο πιάνο, ο φίλος μου το άκουσε και μου είπε χαρακτηριστικά: «Έχεις καταλάβει τι έχεις γράψει;..» Τι ήτανε να μου το πει; Και ενώ είχα αποφασίσει να παίζω στο πιάνο ωραίες μελωδίες άλλων συνθετών, αλλάζοντας γνώμη άρχισα να γράφω το ένα μετά το άλλο, τραγούδια, που σήμερα έχουν ξεπεράσει τα 100… Κατά τη γνώμη μου δεν υπάρχει παρθενογένεση, όταν όμως ένα χωράφι ποτίζεται και λιπαίνεται ανελλιπώς, κάποια στιγμή θα αποδώσει καλούς καρπούς. Η σύνθεση και η συγγραφή στίχων, έφερε τα ολοκληρωμένα τραγούδια και αξιοποιώντας τη νέα τεχνολογία προέβαλα τη δουλειά μου στα κοινωνικά δίκτυα, παρά τις συνεχείς δυσκολίες που αντιμετώπισα και αντιμετωπίζω. Αυτή τη στιγμή που σας γράφω, έχω 15 μελωδίες για να γίνουν τραγούδια και δεν έχω ούτε στιχουργό και με δυσκολία θα βρω τραγουδιστή /στρια, σκεφτείτε ότι μερικά τραγούδια που δημοσίευσα στο YouTube, αναγκάστηκα να τα ερμηνεύσω μόνος μου.

Ποιον καλλιτέχνη θαυμάζετε/με ποιον θα θέλατε να συνεργαστείτε;

Η αλήθεια είναι ότι μου αρέσουν αρκετοί τραγουδιστές όπως: Α. Ρέμος, Π. Θαλασσινός, Ηρώ, Δ. Μπέκε, Ευσταθία, Α. Ιωαννίδης, Μ. Φραγκούλης και αρκετοί άλλοι. Για τον τελευταίο μάλιστα, έχω γράψει 2 μουσικές για να γίνουν τραγούδια, δεν τα έχω δημοσιεύσει, έστειλα στη στιχουργό του και τις δύο μουσικές σωστά παιγμένες με σαξόφωνο, και δεν έχω λάβει απάντηση…  Από τα προαναφερόμενα προκύπτει, ότι εγώ θα ήθελα να συνεργαστώ με κάποιον τραγουδιστή, αλλά λόγω έλλειψης γνωριμιών & άλλων παραμέτρων, το θεωρώ δύσκολο.

Ποια είναι το μελλοντικά σας σχέδια όσον αφορά τη μουσική σας καριέρα;  

Τα μελλοντικά μου σχέδια είναι να γράψω, όσο το δυνατόν περισσότερα τραγούδια. Από τις 17.07.2013 είμαι μέλος της ΑΕΠΙ με αριθμό 61.967, γιατί δύο τραγούδια μου κυκλοφόρησαν στη Γερμανία από ένα συγκρότημα γνωστό και εδώ, με το όνομα Δροσοσταλίδες. Τα παραπάνω τραγούδια με τίτλους "Έτσι διάλεξα να ζήσω" και "Εξηγήσεις", τα έχω ανεβάσει στο YouTube με έναν νέο τραγουδιστή το Χρήστο Κουκουλάκη.



 

Πιστεύετε ότι ένας νέος/ανερχόμενος καλλιτέχνης μπορεί να ζήσει από τη μουσική εν έτει 2018;

Σχετικά με την άνοδο ενός νέου καλλιτέχνη, έχω να πω τα εξής: επειδή ανεξάρτητα με το αν έχω γνωριμίες ή όχι, γνωρίζω απόλυτα τι συμβαίνει στο χώρο της μουσικής, θα έλεγα ότι είναι αρκετά δύσκολο με τα σημερινά δεδομένα να επιβιώσει κάποιος νέος καλλιτέχνης από τη μουσική. Στα περισσότερα από τα σημερινά παιδιά (όπως έχουμε δει σε διάφορες σχετικές εκπομπές, υπάρχουν πολλά και αξιόλογα ταλέντα), περνάνε λανθασμένα μηνύματα ότι μπορείς να επιτύχεις τους στόχους σου με ελάχιστη δουλειά, κάτι που φυσικά δεν ισχύει. Είχα την ευτυχία, να συνεργαστώ με ένα νεαρό μουσικό (26 ετών), ο οποίος κατά τη γνώμη μου – μη το θεωρήσετε υπερβολή – είναι ένα πολύ μεγάλο ταλέντο του σαξοφώνου. Ο συγκεκριμένος νέος από πέντε ετών, σπουδάζει σαξόφωνο και παρά το γεγονός ότι έχει πτυχίο χημικού, αποφάσισε να ασχοληθεί αποκλειστικά με τη μουσική. Έγινε ανάρπαστος από το μεγάλο δάσκαλο Μίμη Πλέσσα και σήμερα ενώ δουλεύει με πολλά σχήματα, καταφέρνει να εξασφαλίσει τα προς το ζην, γι’ αυτό και σας τον αναφέρω σαν παράδειγμα.

Τι μήνυμα θέλετε να περάσετε μέσα από τη μουσική σας;   

Όταν άρχισα να γράφω τραγούδια, κάποιος συνθέτης μου είπε ότι είναι πολύ δύσκολο να συνεχίσεις να γράφεις γιατί θα σκοντάφτεις σε παρτιτούρες άλλων. Το μήνυμα που θέλω να περάσω, είναι, ότι η μουσική δεν τελειώνει ποτέ και εκείνο που μπορεί ο καθένας να βγάζει από την ψυχή του, να συνεχίσει να το κάνει. Αλίμονο σ’ αυτούς που δεν προσπαθούν.

Τι είναι για σας η μουσική;

Η μουσική για μένα, είναι η ζωή και η αναπνοή μου. Το «Η Ζωή Μου – Αυτοβιογραφία» είναι ένα τραγούδι μου που έχω γράψει στίχο και μουσική και που πιστεύω ακούγοντας το, μάλλον δε θα χρειάζονταν όλα αυτά που σας έχω πει μέχρι τώρα για να με γνωρίσετε.



"Σε μα συναυλία εντελώς τυχαία, γνώρισα το μεγάλο δάσκαλο της μουσικής, το Μίμη Πλέσσα. Κατά τη διάρκεια της συζήτησης μας, με ρώτησε αν έχω ένα cd να του δώσω να με ακούσει. Έτυχε εκείνη την ημέρα, να έχω ένα cd με 17 κομμάτια μου και του το έδωσα. Δευτέρα ήταν η συναυλία και την Τετάρτη έλαβα μέσω mail την απάντηση του. Για να είμαι ειλικρινής τέτοια κριτική δεν την περίμενα. Τύπωσα τα αναγραφόμενα στην απάντηση του και τα κρατώ σαν ευαγγέλιο. Για μένα ήταν το πρώτο πτυχίο που πήρα στη μουσική, και η κριτική του Μίμη Πλέσσα μου έδωσε θάρρος και μεγάλο κουράγιο να συνεχίσω να γράφω."

Δεν υπάρχει πιο ωραίο πράγμα από το να δίνεις σε κάποιον την ευκαιρία να μιλήσει για κάτι που λάτρεψε σε όλη του τη ζωή ΤΗ ΜΟΥΣΙΚΗ, και σας ευχαριστώ γι’ αυτό.

Ευχαριστούμε πολύ το Νίκο Καπλάνη για τη συνέντευξη που μας παραχώρησε. 

Βρες το Νίκο Καπλάνη και τη μουσική του στο Facebook και στο Youtube.