Οδηγός πρωτοετών: 5 μύθοι και 1 αλήθεια για τη φοιτητοζωάρα

φοιτητική ζωή

Τελειώνοντας στο σχολείο και εισερχόμενος/η σε μία νέα πραγματικότητα, aka πανεπιστήμιο/σχολή, ακούς διάφορα. Και ποιος δεν ανυπομονούσε για την φοιτητοζωάρα; Η μαγκιά όμως είναι να μην την πατήσεις και πιστέψεις όλα όσα σου λένε πως θα συμβούν και να περιμένεις να βγάλεις τα δικά σου συμπεράσματα μέσα από τη δική σου εμπειρία. Ωστόσο, πρέπει κάποιος να σε προφυλάξει από τους μεγαλύτερους μύθους που κυκλοφορούν εκεί έξω, ώστε να μην απογοητευτείς όταν συνειδητοποιήσεις πως δεν είναι τίποτα παραπάνω από μύθοι.

1. Η "ζωάρα"




Ας το δούμε πρακτικά. Τι σε κάνει να πιστεύεις πως θα έχεις την οικονομική άνεση ή την όρεξη να βγαίνεις κάθε μέρα για ποτάρες; Και έστω ότι είσαι λεφτάς ή δουλεύεις μερόνυχτα. Να σου θυμίσω ότι τουλάχιστον δύο φορές τον χρόνο υπάρχει κάτι που λέγεται εξεταστική και λέω τουλάχιστον γιατί με αυτό το βιολί θα γνωριστείς και με τον Σεπτέμβρη. Άμα, λοιπόν, εσύ παρτάρεις όλο το εξάμηνο, οι πιθανότητες να περάσεις όλα τα μαθήματα είναι ελάχιστες.

2. Οι παρατάξεις



Είναι μύθος αυτό που λένε πως οι παρατάξεις είναι τα ποντίκια και εσύ το τυράκι. Λένε πως με το που πατάς το πόδι σου στην πανεπιστημιούπολη σε μυρίζονται σαν λαγωνικά και σε κυνηγάνε να σε προπαγανδίσουν. Μύθος! Ναι οκ, είσαι καινούριος/α στο χώρο και υποχρέωση τους είναι να σε ενημερώσουν, αλλά, σαν φυσιολογικοί άνθρωποι κι αυτοί, άμα τους πεις «όχι» δεν θα επιμείνουν, θα καταλάβουν.

3. Οι σημειώσεις



Κι όμως! Δεν μπορείς να κρατάς σημειώσεις σε όλα τα μαθήματα. Αρχικά χάνεις την παράδοση και υπάρχουν πολλοί καθηγητές από τους οποίους μπορείς να πάρεις πραγματάκια. Κατά δεύτερον τα πανεπιστήμια και οι σχολές έχουν εξελιχθεί σε σημείο που το κάθε τμήμα διαθέτει μία ηλεκτρονική τάξη στην οποία αναρτώνται οι διαφάνειες των διαλέξεων, τις οποίες μάταια πασχίζεις να αντιγράψεις την ώρα του μαθήματος, καθώς και σημειώσεις του ίδιου του καθηγητή, αν εκείνος επιθυμεί. Οπότε ποιο το όφελος να προσπαθείς να σημειώσεις κάθε λεπτομέρεια της διάλεξης; Πίστεψέ με, αν κάτι είναι τόσο σημαντικό που αξίζει να το σημειώσεις και δεν το επισημάνει ο ίδιος ο καθηγητής, θα το καταλάβεις από μόνος/η σου.

4. Η λέσχη



Ας ξεκινήσουμε με κάτι βασικό. Δεν σερβίρουν ούτε ποντίκια, ούτε κατσαρίδες. Δεν πρόκειται να πάθεις διατροφική δηλητηρίαση, αλλά δεν είναι και σαν την τραπεζαρία του High School Musical. Το γεγονός ότι η λέσχη λειτουργεί νόμιμα, σημαίνει ότι είναι ασφαλές να τρως σε αυτήν. Στην τελική τόσοι φοιτητές τρώνε κάθε μέρα και όλοι σφύζουν από υγεία. Για να είμαστε ειλικρινείς, ίσως να είναι λίγο νοσοκομειακά ανάλατα τα φαγητά, αλλά αυτό συμβαίνει γιατί σε αφήνουν να επιλέξεις μόνος/η σου πόσο αλάτι θέλεις να έχει το πιάτο σου. Οπότε, άμα θέλεις να εξοικονομήσεις χρήματα για τις ποτάρες το βράδυ, ίσως θα πρεπε να συμβιβαστείς.

5. Δεν αλλάζεις απ’ το πρώτο έτος



Μην ακούς αυτούς που λένε: “Σιγά μωρέ ένα χρόνο φοιτητής, πότε πρόλαβες να ωριμάσεις;”
Όσο να ‘ναι, όταν βρίσκεσαι σε ένα καινούριο περιβάλλον και καλείσαι να προσαρμοστείς σε αυτό, θέλοντας ή μη, ωριμάζεις σε ένα βαθμό. Πόσο μάλλον σε ένα περιβάλλον όπως το πανεπιστήμιο/σχολή όπου κανένας δεν θα ασχοληθεί μαζί σου όπως στο σχολείο, τα άτομα δεν είναι οικεία και θα πρέπει να τα βγάλεις πέρα μόνος/η σου. Πλέον έχεις την πλήρη ευθύνη του εαυτού σου και η αλλαγή θα λεγα πως είναι αρκετά απότομη.

Υπάρχει όμως και μία μεγάλη αλήθεια που κανένας μα κανένας δεν μπορεί να αμφισβητήσει.

Τα φοιτητικά τα χρόνια είναι και τα καλύτερα

Είναι αλήθεια φίλοι μου. Δεν υπάρχει καλύτερη περίοδος στη ζωή του ανθρώπου. Γι’ αυτό και όλοι την νοσταλγούν και εύχονται να μπορούσαν να γυρίσουν πίσω το ρολόι σε αυτές τις εποχές. Προσωπικά πιστεύω πως αναπολούν την αυτονομία, την ξεγνοιασιά, την αστείρευτη ενέργεια και δίψα για ζωή, τις παρέες, τους “καφέδες” και εννοείται την αίσθηση ότι όλος ο κόσμος είναι στα πόδια σου. Δεν είναι ψέματα. Σε αυτήν την περίοδο της ζωής σου θα σου δοθούν άπλετες ευκαιρίες για προσωπική βελτίωση, αναφερόμενη τόσο στον επαγγελματικό, όσο και στον πνευματικό τομέα. Βέβαια μερικοί λένε πως οι σπουδαστές είναι οι πιο σκληρά εργαζόμενοι. Δεν θα διαφωνήσω. Αλλά τουλάχιστον οι φοιτητές εργάζονται πάνω σε κάτι που επέλεξαν και γουστάρουν βρε αδερφέ.