Σταυρούλα Κούκουνα - «Θέλω στο μέλλον να έχω τραγουδήσει τραγούδια που έχουν κάτι να πουν»


Σταυρούλα Κούκουνα Συνέντευξη


Η Σταυρούλα Κούκουνα είναι μια νέα καλλιτέχνης από την Αθήνα. Ασχολείται χρόνια με τη μουσική, αλλά φέτος κυκλοφόρησε τη πρώτη της δισκογραφική δουλειά, με τίτλο «Ήσουν πουλί, κελάηδαγες». Ακούγοντάς την ζωντανά, δεν μπορείς παρά να μαγευτείς από τη φωνή της. Εγώ την άκουσα πρώτη φορά στο Μουσικό Κουτί σε μια μουσική σύμπραξη με άλλους 5 καλλιτέχνες (τα έχουμε πει κι εδώ), και δηλώνω θαυμαστής.  Έτσι κανόνισα να βρεθούμε ένα πρωί στο κέντρο, για να μάθω περισσότερα πράγματα για αυτήν.


Καταρχάς, πόσο καιρό ασχολείσαι επαγγελματικά με τη μουσική;
Ασχολούμαι περίπου από το 2011.

Και πώς αποφάσισες να ασχοληθείς με αυτό;
Η μουσική ήταν κάτι που υπήρχε πάντα μέσα στη ζωή μου, αλλά ουσιαστικά προέκυψε. Από μικρή ήμουν «καλλιτεχνάκι», έπαιρνα μέρος σε παραστάσεις, σε εκδηλώσεις. Φοίτησα στο Μουσικό Σχολείο Ιλίου, πέρασα σε μια άλλη σχολή, ωστόσο επειδή ταυτόχρονα συνέχιζα και τις μουσικές μου σπουδές, τις ήθελα, τις αγαπούσα. Ξεκίνησα να παίζω σαντούρι και ξαφνικά ερωτεύτηκα, αποφάσισα ότι εδώ είμαστε, εδώ ήμασταν πάντα.

Γιατί σαντούρι; Είναι ένα ιδιαίτερο όργανο, και δεν το παίζει πολύς κόσμος.
Γενικά εγώ έχω έναν έρωτα με όλα τα παραδοσιακά όργανα, μου αρέσουν πάρα πολύ. Μπορεί να μην προέρχομαι από μουσική οικογένεια, αλλά οι δικοί μου έχουν μια μουσική καλλιέργεια, οπότε πάντα είχαμε διαφορετικά ακούσματα στο σπίτι. Το σαντούρι λοιπόν ήταν αυτό που, όταν το είχα ακούσει πιο μικρή, μου είχε κάνει εντύπωση η καθαρότητα του ήχου του. Για μένα το σαντούρι είναι μια ξεκάθαρη εικόνα στο μυαλό μου. Έχεις δει πώς είναι όταν ο ήλιος πέφτει πάνω στη θάλασσα που κυματίζει, που στραφταλίζει; Αυτό το πράγμα για μένα, στα αυτιά μου, είναι ο ήχος του σαντουριού. Αυτό το πράγμα άκουσα και είδα μπροστά μου μόλις άκουσα σαντούρι, οπότε λέω εδώ είμαστε. Το ‘θελα από πολύ μικρή και το ξεκίνησα αρκετά μεγάλη, μόνη μου, δηλαδή βασισμένη στις δικές μου δυνάμεις, και δεν το έχω μετανιώσει μέχρι στιγμής. Βέβαια, υπάρχουν κι άλλα όργανα τα οποία μου αρέσουν, όπως ο ταμπουράς, που τον γνώρισα μέσα στο μουσικό σχολείο σα μαθήτρια και τον έχω λατρέψει κι επίσης τον μελετάω. Αν έκανα κάποιο άλλο άσχετο όργανο εντελώς, θα διάλεγα το νέυ, γιατί μου αρέσει πολύ ο ήχος του, οπότε καταλαβαίνεις ότι έχω γενικότερα έναν έρωτα με όλα αυτά.

Ποιες είναι οι μουσικές σου σπουδές;
Όπως προείπα, από πολύ μικρή ήμουν σε ωδεία και σχολές, έχω κάνει από μικρή πιάνο και κιθάρα. Στο Μουσικό Σχολείο Ιλίου όμως είχα ουσιαστικά τη μεγαλύτερή μου παιδεία πάνω στη μουσική. Εκεί είχα ως όργανο επιλογής την κιθάρα, έκανα πιάνο υποχρεωτικό, έκανα ταμπουρά. Ήμουν επίσης μέλος της Ευρωπαϊκής χορωδίας υπό τη διεύθυνση του κου Αντώνη Παλάσκα, είχαμε πάει σε διάφορους διαγωνισμούς και φεστιβάλ, οπότε το μεγαλύτερο μέρος των θεωρητικών, του σολφέζ κλπ είχε καλυφθεί εκεί. Τελειώνοντας από το μουσικό σχολείο, αποφάσισα να ξεκινήσω να κάνω σαντούρι, οπότε όντας αυτό μέρος της ζωής μου πλέον, μπήκα και σε ωδείο για να συνεχίσω. Έχω πάρει τώρα το πτυχίο της αρμονίας, κάνω βυζαντινή μουσική, έχω κάνει κλασσικό τραγούδι.

Ποιες είναι οι μουσικές σου επιρροές;
Από μικρή με συγκινούσε η μουσική γενικά, δεν είχα ένα είδος, δηλαδή άμα με ρωτούσες πιο μικρή τι μουσική ακούς, δε θα σου έλεγα ένα είδος συγκεκριμένα. Γενικότερα είμαι άνθρωπος που αφήνω πολύ να με αγγίξει ο στίχος ή η μελωδία, κυρίως η μελωδία. Οπότε οι μουσικές μου επιρροές είχανε να κάνουνε με κομμάτια τα οποία μου έλεγαν κάτι, μιλούσαν στην ψυχή μου, είτε ήταν από το χώρο του πιο έντεχνου, είτε του πιο παραδοσιακού, είτε της κλασσικής μουσικής, είτε της τζαζ. Είχα την ευτυχία να μεγαλώσω σε ένα σπίτι που μέχρι και Café del Mar ακούγαμε, οπότε είχα πολλές διαφορετικές επιρροές. Σίγουρα όμως το έθνικ στοιχείο ήταν αυτό που επικρατούσε κυρίως, οπότε από κει ουσιαστικά ξεκίνησαν όλα.

Σταυρούλα Κούκουνα Συνέντευξη

Εσύ γράφεις δικά σου κομμάτια; Μουσική ή στίχους;
Δεν έχω προσπαθήσει ακόμα, γιατί θεωρώ ότι είμαι ακόμα σε ένα στάδιο μουσικής εκπαίδευσης και παιδείας. Εκτός από αυτό, οι ιδέες είναι στο μυαλό μου λίγο συγκεχυμένες, δεν τις έχω ξεκαθαρίσει. Θεωρώ ότι πρέπει να φτάσω εγώ προσωπικά πρώτα σε ένα στάδιο να μπορώ να εκφραστώ απόλυτα μέσα από τη μουσική κι από αυτό που κάνω, και σίγουρα θεωρώ ότι θα μου προκύψει κάποια στιγμή σαν ανάγκη το να γράψω στίχο ή μουσική. Δεν ξέρω βέβαια αν θα γίνει με επιτυχία αυτό, αλλά δεν έχω ακόμα αποπειραθεί να το κάνω, οπότε δεν μπορώ να ξέρω πώς θα έβγαινε.

Έχοντας ξεκινήσει να δουλεύεις επαγγελματικά, πώς βλέπεις τα πράγματα στην ελληνική μουσική σκηνή σήμερα;
Κοίταξε να δεις, επειδή μου αρέσει να είμαι αισιόδοξη και να λέω τα πράγματα ακριβώς όπως είναι, θα σου πω αυτό ακριβώς που πιστεύω. Για μένα η κρίση έχει δώσει πάρα πολλές ευκαιρίες. Θεωρώ ότι υπάρχει ένα κενό αυτή τη στιγμή στη μουσική σκηνή, όμως το αισιόδοξο και το ελπιδοφόρο είναι ότι υπάρχουνε πάρα πολλοί νέοι άνθρωποι, οι οποίοι ασχολούνται με αυτό. Κι ασχολούνται πραγματικά και σε βάθος, με όρεξη, κι υπάρχουνε διαμάντια τα οποία είναι κρυμμένα, κι εύχομαι να σταματήσουν να είναι κρυμμένα για πολύ καιρό ακόμα. Δηλαδή ναι μεν τα πράγματα είναι δύσκολα, μπορεί να μην υπάρχουνε πολλές δουλειές, μπορεί να μην ακούγονται οι δουλειές όλων των ανθρώπων, αν και αξιόλογες, υπάρχει όμως κάτι το οποίο σιγοβράζει από κάτω, το οποίο ανά πάσα ώρα και στιγμή είναι έτοιμο να εκραγεί. Κι όταν συμβεί αυτό, θα ανακαλύψουμε κομμάτια και τραγούδια τα οποία πραγματικά μπορεί να είναι η συνέχεια μιας αλυσίδας που έρχεται από το παρελθόν. Για μένα αυτό είναι το πιο αισιόδοξο, και για αυτό το στηρίζω κιόλας. Στηρίζω πολύ τη δουλειά νέων καλλιτεχνών, που έρχονται σε μένα και με εμπιστεύονται, είτε σα σαντούρι, είτε σα φωνή. Μου αρέσει και θέλω να στηρίζω τη δουλειά τους.

Μιλώντας για την ελληνική πραγματικότητα, και σχετικά με τη μουσική, ποια είναι η γνώμη σου για το περιστατικό στη Θεσσαλονίκη, που συλλάβανε μια μουσικό του δρόμου;
Γενικότερα θεωρώ ότι οι μουσικοί του δρόμου προσφέρουν μία απίστευτη κουλτούρα για αυτούς που περνάν κι ακούν. Έχω υπάρξει, έστω και για λίγο, μουσικός του δρόμου, κι η αλήθεια είναι πως αυτή η διάδραση που έχεις με τον κόσμο που περνάει είναι κάτι ανεκτίμητο. Σίγουρα όμως στην Ελλάδα δεν είναι οι προϋποθέσεις κατάλληλες για να μπορέσεις να το κάνεις αυτό. Ξέρουμε ότι στο εξωτερικό υπάρχουν και άδειες. Εγώ προσωπικά δε θεωρώ ότι δεν είναι τιμητικό, αντιθέτως μάλιστα, πιστεύω ότι είναι τιμητικό όταν ο κόσμος το  νιώθει, να δίνει ό,τι θέλει να δώσει στον άνθρωπο που εκείνη την ώρα δίνει την ψυχή του. Δεν παίζει απλά ένα όργανο, εκείνη την ώρα ο μουσικός κάνει μια κατάθεση ψυχής. Οπότε δεν το θεωρώ επαιτεία για κανένα λόγο. Σαφώς όμως πρέπει να δημιουργηθούν κι οι προϋποθέσεις, ούτως ώστε αυτοί οι άνθρωποι να μη βρίσκονται εκτεθειμένοι ανά πάσα ώρα και στιγμή, γιατί καταλήγουμε σε αντίστοιχα περιστατικά τα οποία δεν έχουν να κάνουν ούτε με την τέχνη, ούτε με το μήνυμα που θέλει να περάσει η τέχνη.

Σταυρούλα Κούκουνα Σαντούρι

Με ποιο κριτήριο διαλέγεις τα κομμάτια σε μια παράσταση;
Ως επί των πλείστων να εκφράζουν εμένα πρώτα από όλα. Μπορεί να ακούγεται λίγο περίεργο αυτό, αλλά αν δε εκφράζουν εμένα, δε θα μπορείς κι εσύ που είσαι από κάτω κι ακούς να νιώσεις κάτι. Δεν έχω πει θεωρώ μέχρι στιγμής κάποιο κομμάτι απλά και μόνο για να το πω, γιατί μπορεί να μου άρεσε. Υπάρχουνε πάρα πολλά κομμάτια τα οποία μας αρέσουν. Το θέμα είναι ότι, όταν το λες, θα πρέπει πρώτα να αγγίξει τη δική σου την ψυχή, έτσι ώστε να αγγίξει τον κόσμο που ακούει. Οπότε θεωρώ ότι αυτό είναι το πιο βασικό κριτήριο για να επιλεχθούν τα κομμάτια τα οποία λέω στις διάφορες εμφανίσεις μου.

Κυκλοφόρησε πρόσφατα η πρώτη σου δισκογραφική δουλειά από την culture for music, με τίτλο «Ήσουν πουλί, κελάηδαγες». Μίλησέ μας για αυτό.
Αυτό ήτανε μια ευτυχής συγκυρία, για την οποία νιώθω απίστευτα ευγνώμων. Είναι αυτό που σου είπα και στην αρχή, ότι κάποια πράγματα ήρθαν και με βρήκανε. Δηλαδή ήταν από πάντα η μουσική στη ζωή μου, έχω κάνει κάποιες γνωριμίες με μουσικούς, αλλά αυτό προέκυψε. Απλά ένα πρωί βρέθηκε μια ευκαιρία, και δεν την άφησα να πάει χαμένη. Κι όντως βγήκα κερδισμένη από όλο αυτό. Είναι δύο κομμάτια σε στίχους του Νίκου Καρίμπα και μουσική του Θάνου Μπένου, τα οποία μου τα εμπιστεύτηκαν. Και θεωρώ ότι η δουλειά που έχει γίνει, και από θέμα ενορχήστρωσης και από τους μουσικούς που ήρθαν κι έπαιξαν, είναι πολύ αξιοπρεπής, και προσωπικά νιώθω πάρα πολύ χαρούμενη για όλο αυτό. Έχουμε ανεβάσει το ομώνυμο στο YouTube, και το δεύτερο θα γίνει βιντεοκλίπ και θα ανέβει επίσης στο YouTube σε λίγο καιρό.

Με ποιους καλλιτέχνες θα ήθελες να συνεργαστείς;
Υπάρχουν πολλοί και δε θέλω να αδικήσω κάποιον. Δε θέλω να πω κάποιο όνομα και να φαίνεται ότι τον ξεχωρίζω. Σαφέστατα υπάρχουν πολλά ονόματα με τα οποία θα μου άρεσε να συνεργαστώ, κυρίως όμως προέρχονται από το χώρο του «νεοπαραδοσιακού», αν μπορούμε να το πούμε έτσι. Υπάρχει ένα ολόκληρο κίνημα αυτή τη στιγμή, το οποίο προσωπικά με εκφράζει πάρα πολύ, με ανθρώπους όπως ο Θεόδωρος Κουέλης, ο Αλέξανδρος Καψοκαβάδης, ο Αντώνης Απέργης, ο Haig Yazdjian, που δημιουργούν μια κατάσταση αυτή τη στιγμή στη μουσική σκηνή, η οποία ναι μεν μπορεί να μην είναι ευρέως γνωστή στο κοινό, όμως είναι τόσο σπουδαία, τόσο σημαντική, τόσο ουσιώδης, που θα ήθελα με κάποιον από όλους αυτούς να μπορέσω να συνεργαστώ και να συμπράξω. Αυτό θα ήταν για μένα το καλύτερο. 

Ποια είναι τα σχέδιά σου για το μέλλον;
Τα σχέδια μου είναι να εξελιχθούν τα πράγματα τουλάχιστον όσο πιο όμορφα μπορούν, σε αυτά τα οποία έχω να κάνω εγώ στο μυαλό μου. Δεν είναι ο στόχος μου να γίνω απαραίτητα το πρώτο όνομα, αλλά θα ήθελα να έχω τραγουδήσει τραγούδια που έχουν κάτι να πουν. Δηλαδή να με ψάχνεις στο YouTube να ακούσεις ένα τραγούδι μου, γιατί θα έχεις ακούσει κάτι άλλο δικό μου που σε ενδιαφέρει. Αυτό για μένα θα ήταν η μεγαλύτερη επιτυχία.

Πού μπορούμε να σε ακούσουμε; Έχεις κάποιες εμφανίσεις αυτό τον καιρό;
Αυτό τον καιρό ετοιμάζεται η παρουσίαση των κομματιών, δεν ξέρω ακριβή ημερομηνία, αλλά θα είναι μέσα στο Δεκέμβρη.

Ευχαριστώ για το χρόνο σου.
Εγώ ευχαριστώ.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την ίδια και τις εμφανίσεις της, αλλά και για να ακούσετε τη μουσική της, θα τη βρείτε στο Facebook, στο YouTube, και στη σελίδα της.

Το δίσκο μπορείτε να το βρείτε στο Deezer, στο iTunes και στο Spotify.