Η στάση των ελληνικών ΜΜΕ για τη δολοφονία στη Ρόδο


Στις 3/12 του 2018 δεν δολοφονήθηκε "μία 21χρονη στην Ρόδο". Στις 3/12 του 2018 δεν άφησε πίσω της με φρικτό τρόπο τον κόσμο μας "μία φοιτήτρια των Μεσογειακών Σπουδών". Στις 3/12 του 2018 δεν πέθανε με βάναυσα μέσα "μία Ελένη". Στις 3/12 πέθανε -για μία ακόμα φορά- η ελευθερία για όλες εμάς τις άτυχες "Ελένες".

Με αφορμή το εύστοχο σχόλιο που ανάρτησε χθες το απόγευμα ο δημοσιογράφος Γεώργιος Ανδρουλιδάκης στον ιδιωτικό του λογαριασμό στο facebook, λαμβάνω την σκυτάλη για να εκφράσω την απέχθεια μου προς τα  άστοχα, αναξιόλογα, σεξιστικά, ρατσιστικά media της ελληνικής κοινωνίας. Σύμφωνα με τον ίδιο:

''Η εφημερίδα «Δημοκρατική» (#not) στη Ρόδο, στο «ρεπορτάζ» της για τον φόνο/βιασμό, γράφει ότι «η 21χρονη αρνήθηκε να συνευρεθεί με τους δύο άνδρες, ενώ παραμένει άγνωστο αν αρχικά είχε δεχθεί».
Μετά από δεκατόσα χρόνια στη δημοσιογραφία, μπορώ ήδη να φανταστώ τον τρόπο με τον οποίον προστέθηκε η φράση «παραμένει άγνωστο αν αρχικά είχε δεχθεί». Αλλά αυτό στο τέλος της ημέρας έχει μικρή σημασία. Μεγαλύτερη σημασία έχει να καταλάβουμε καλά κάτι:Το αν «αρχικά είχε δεχθεί» ο οποιοσδήποτε κάτι, και ειδικά μια γυναίκα αναφορικά με το σεξ, δεν είναι «άγνωστο». Είναι ΑΔΙΑΦΟΡΟ. Μπορεί κανείς να θέλει κάτι και μετά να μην το θέλει. Το μόνο που έχει σημασία σε αυτή την περίπτωση είναι ότι πλέον δεν το θέλει. Στο σεξ ακόμα περισσότερο. Ακόμα και στη μέση της σεξουαλικής πράξης, αν ένας άνθρωπος πει «τελικά δεν θέλω», η συζήτηση τελειώνει. Άμα έχεις μεγάλες κάψες, θα πας στην τουαλέτα, θα τον παίξεις να ξελαμπικάρεις και αν στο απαγορεύει η θρησκεία σου θα πας και νωρίς το άλλο πρωί στον πνευματικό σου να σε εξομολογήσει.Οτιδήποτε άλλο είναι βιασμός και δεν σχετικοποιείται, μα είσαι «Αλβανός», μα είσαι «άνδρας» (μια και οι κατηγορούμενοι είναι «ένας Αλβανός και ένας άνδρας» σύμφωνα με τα σάιτ), μα είσαι «γόνος καλής οικογενείας», μα έχεις άκρες στον «Δημοκρατική» (#not) της Ρόδου και μπορείς να περνάς ωραίες φρασούλες στο ρεπορτάζ.Όσο δε γίνεται σαφές αυτό, τόσο γυναίκες θα βιάζονται και θα δολοφονούνται. ''
-Ανδρουλιδάκης Γ.(5/12/2018),Ποστ\post σχετικά με την κάλυψη των media απέναντι στον άδικο θάνατο της Ελένης, Ανασύρθηκε από τον προσωπικό του λογαριασμό στο Facebook.

Με το βλέμμα προσηλωμένο στις ηλεκτρονικές οθόνες μετά το προχθεσινό συμβάν, ήρθα αντιμέτωπη με  εξής σχόλια και ρεπορτάζ: "H Ελένη ήταν ένα ήσυχο κορίτσι", "Η 21χρονη φοιτήτρια ενδέχεται αρχικά να ενέδωσε στην σεξουαλική συνεύρεση". "Ο κοινωνικός περίγυρός της, την χαρακτηρίζει ως ιδιαίτερα ήρεμο και φιλήσυχο άτομο".  "Το άτυχο κορίτσι πιθανόν να είχε σχέση με κάποιον από αυτούς". "Μαρτυρίες και σχόλια ότι η κοπέλα προκαλούσε". 

Αντίκρισα εικόνες, βίντεο, ειδησεογραφικά ρεπορτάζ και συνεντεύξεις που παρουσιάζουν πιθανές εκδοχές της αδικοχαμένης Ελένης. Από την μία η φιλήσυχη, καθωσπρέπει, μορφωμένη Ελληνίδα φοιτήτρια από την άλλη η μυστικοπαθής Ελένη, που είχε ερωτικές σχέσεις "μόλις στα 21!" , ένα ανυποψίαστο και ευπαθές κορίτσι που πέταξε όλες τις "ακαδημαϊκές γνώσεις" της στα ... τάρταρα!

Στην θέαση του ασυγχώρητου εγκλήματος, ο ελληνικός λαός αναρωτιέται: Μα πώς συνέβη κάτι τέτοιο; Πώς είναι δυνατόν δύο τόσο νεαρά παιδιά να βρήκαν την δύναμη να διαπράξουν τέτοιο βαρύ έγκλημα; Πώς μπόρεσαν να την πετάξουν ζωντανή στα βράχια; Μπροστά στο πλήθος των ρητορικών αυτών ερωτήσεων, οι περισσότεροι προτιμούν να κατεβάζουν ρολά. 

Και έρχομαι τώρα στην θέση να ρωτήσω: Τι είδους δημοσιογραφική κάλυψη προσεγγίζει τον χαρακτήρα και την προσωπικότητα  μιας αδικοχαμένης νέας με σκοπό να... δικαιολογήσει την αρπαγή, τον βιασμό, τον εξαναγκασμό και εντέλει την δολοφονία της; Τι είδους κανάλι, εφημερίδα ή ιστοσελίδα επιχειρεί να ρίξει φως σε ένα από τα πιο αποτρόπαια εγκλήματα στην χώρα μας με βάση την συμπεριφορά, τις προτιμήσεις και την αύρα του θύματος; 
Μέσα σε αυτό τον καταιγισμό αχρείαστων και ανούσιων πληροφοριών για την ζωή της Ελένης, αγνοούμε για μία ακόμη φορά το μεγάλο, χαώδες και νοσηρό νέφος της "πληροφόρησης" και της ειδησεογραφίας στην Ελλάδα. Ένα επιβλητικό νέφος* μία συμπύκνωση αδιαφορίας, έντονης κουλτούρας βίας, σεξισμού, ημιμάθειας, παραβίασης του κώδικα της Δημοσιογραφικής Δεοντολογίας και έλλειψης παιδείας.

Σύμφωνα με τα  περισσότερα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης λοιπόν, η Ελένη μας  ή "ήταν ένα φιλήσυχο, σπουδαγμένο και σεμνότυφο κορίτσι που ποτέ δεν προκαλούσε - άρα ήταν απόλυτα άδικος ο  βιασμός και ο εξευτελισμός του σώματος και της ψυχής της . Δεν ήταν και καμία ξεπεταγμένη" ή από την αντίθετη πλευρά "ήταν ένας ατίθασος, μυστικοπαθής, ανυποψίαστος και προκλητικός γυναικείος χαρακτήρας παρά το ότι είχε εισαχθεί σε ανώτατο εκπαιδευτικό ίδρυμα. Άρα ήταν λογικό να της συμβεί κάτι τέτοιο. Άλλωστε αυτά συμβαίνουν στα κορίτσια που δεν προσέχουν τον εαυτό τους. Κρίμα βέβαια, αλλά κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι ήταν αναμενόμενο".

Άρα φίλε αναγνώστη σύμφωνα με όλες αυτές τις εμετικές απομιμήσεις ειδησεογραφικού ρεπορτάζ καταλαβαίνεις ότι αν βιάσουν την κοπέλα σου δεν πρέπει να  μπεις καν στον κόπο να απορήσεις ούτε καν να οργιστείς. Ήσασταν μαζί στα 19, και πριν από εσένα είχε άλλες δύο σχέσεις, μόλις στα 17. Και το είχε δηλώσει κιόλας! Τι σου κάνει εντύπωση; Και εσύ φίλη αναγνώστρια, για μισό λεπτό, τι σε ξάφνιασε; Η φίλη σου φορούσε φόρεμα στο πάρτυ και χόρευε ενθουσιασμένη ! Ε και της επιτέθηκαν σεξουαλικά, τι περίμενες δηλαδή,  να κάτσουν απλώς να κοιτάνε; Α, εσύ ανυποψίαστε πατέρα τι ξύνεις σκεπτικός το πιγούνι σου; Επειδή ο γιος σου αποπειράθηκε να βιάσει την συμμαθήτριά του; Δεν τρέχει κάτι, την είχε βοηθήσει στα Μαθηματικά άρα του είχε υποχρέωση, κάπως έπρεπε να το ξεπληρώσει. Έτσι δεν του έμαθες όλα αυτά τα χρόνια;  Και εσύ μάνα μην κλαις για το χαμένο παιδί σου... Είχε συμφωνήσει αρχικώς, μόνο στην συνέχεια αποφάσισε ότι δεν θέλει..
.



Όμως φίλε αναγνώστη.... Αν διαβάζοντας αυτά τα έμμεσα πρότυπα και αξίες που "διαλαλούν" τα ξεπουλημένα ελληνικά media, προβληματίστηκες έστω και λίγο... Τότε καλύτερα να δώσεις μία δεύτερη σκέψη στο συμβάν του Δεκεμβρίου. Διότι:

Στις 3/12 του 2018 δεν δολοφονήθηκε "μία 21χρονη στην Ρόδο". Στις 3/12 του 2018 δεν άφησε πίσω της με φρικτό τρόπο τον κόσμο μας "μία φοιτήτρια των Μεσογειακών Σπουδών". Στις 3/12 του 2018 δεν πέθανε με βάναυσα μέσα "μία Ελένη". Στις 3/12 πέθανε -για μία ακόμα φορά- η ελευθερία για όλες εμάς τις άτυχες "Ελένες".

Και αυτό γιατί; Γιατί μία ακόμη φορά παραβιάστηκε η ελευθερία και ο προσωπικός χώρος μας. Γιατί μία ακόμη φορά καταπατήθηκαν τα δικαιώματά μας. Για μία ακόμη φορά ήρθαμε αντιμέτωπες με την εξουσία. Για μία ακόμη φορά δεν "πέρασε" το όχι μας. Για μία ακόμη φορά μείναμε αβοήθητες.

Από το φεμινιστικό κίνημα, την Σιμόν Ντε Μποβουάρ, τους αγώνες για την απελευθέρωση της σεξουαλικότητας έως τα σύγχρονη και δήθεν ισότιμη θέση που κατέχουν οι γυναίκες του σήμερα, ο δρόμος ήταν μακρύς και δυσβάσταχτος. Από την απαλλαγή μας από τις σεξιστικές διαφημίσεις, τα ρατσιστικά σχόλια, τα oversexualized πρότυπα, την πατριαρχία έως την ολική μας απελευθέρωση ο δρόμος είναι ακόμα πιο επίπονος. Αλλά για να φτάσουμε έως το τέλος του μεγάλου αυτού μαραθωνίου, πρέπει να αντιδράσουμε τώρα! Τώρα είναι η ώρα! Πρέπει να ξεκινήσουμε την μεγάλη αλλαγή τώρα! Άντρες γυναίκες στον αγώνα κατά της σεξουαλικής βίας, του bullying, της εκμετάλλευσης, της πατριαρχικής κοινωνίας. Για όσους χάνοντας ή καταστρέφοντας την ζωή τους, κατατάχθηκαν αυτόματα στην λίστα με τους λόγους που αξίζει η σημερινή νεολαία να παλέψει!

Για την Μυρτώ που βιάστηκε στην Χρυσή Ακτή της Πάρου
Για τον Βαγγέλη από τα Γιάννενα που έπεσε θύμα bullying
Και για όσους άλλους γνωστούς ή μη, έπεσαν στο χώμα αλλά ανέβηκαν στα μάτια μας.