Γιώργος Μητρογιαννόπουλος - "Η διαδικασία της δημιουργίας είναι μερικές φορές επίπονη"


Ο Γιώργος Μητρογιαννόπουλος είναι από τους ιδιαίτερους καλλιτέχνες της γενιάς του, και τα τραγούδια του έχουν πάντα κάτι να πουν. Κόντρα στην εποχή, που θέλει τα ραδιόφωνα να ανακυκλώνουν τα ίδια σουξέ, είναι από τους ανθρώπους που καταθέτει την αλήθεια του μέσα από τη δουλειά του, για αυτούς τους λίγους ακροατές που θέλουν πραγματικά να ακούσουν τι έχει να πει. Κι ας μην είναι «εμπορικός». Γιατί αυτό είναι κατά τη γνώμη μου το νόημα της μουσικής, κι ο Γιώργος το έχει καταλάβει. Κι επειδή πάντα χαίρομαι να γνωρίζω άτομα που κάνουν αυτό που αγαπάνε, όσο δύσκολο κι αν είναι, θα ήθελα να τον συστήσω και σε σας.

Καταρχάς, πόσο καιρό ασχολείσαι επαγγελματικά με τη μουσική;
Δε θα έλεγα ότι ασχολούμαι επαγγελματικά με τη μουσική, επειδή δε βιοπορίζομαι μέσω αυτής. Όμως οτιδήποτε κάνω μουσικά, προσπαθώ να το κάνω με επαγγελματισμό. Με τη μουσική ασχολούμαι από την εφηβεία μου, και πιο ενεργά τα τελευταία 6-7 χρόνια.

Και πώς αποφάσισες να ασχοληθείς με αυτό;
Η μουσική ήταν ένας τρόπος έκφρασης. Κάθε άνθρωπος προσπαθεί να βρει κάτι να τον εκφράζει, και μέσω αυτού να μπορεί να επικοινωνήσει με τους άλλους ανθρώπους. Εγώ στην εφηβεία μου βρήκα αυτό τον τρόπο. Αρχικά ξεκίνησα να κάνω μαθήματα κιθάρας, και κάπως αυθόρμητα ξεκίνησα να γράφω τραγούδια για πράγματα για τα οποία ήθελα να μιλήσω. Αρχικά αφορούσαν τον έρωτα, την αγάπη, τις απογοητεύσεις, αλλά σιγά σιγά απέκτησαν πιο κοινωνική θεματολογία

Ποιες είναι οι μουσικές σου επιρροές;
Έχω επηρεαστεί νομίζω κυρίως από τους τραγουδοποιούς της προηγούμενης γενιάς. Αλλά και η ελληνική παραδοσιακή μουσική πιστεύω έχει στοιχεία που με έχουν επηρεάσει. Χωρίς να υπάρχει κάποια συγκεκριμένη στόχευση, ακούσματα που αγαπάω και θαυμάζω, από διάφορα είδη μουσικής, αρκετές φορές, βγαίνουν αυθόρμητα στον τρόπο που γράφω.

Μιας και γράφεις, πώς είναι για σένα η όλη διαδικασία της δημιουργίας; Πώς νιώθεις που γράφεις κάτι δικό σου;
Μερικές φορές είναι πολύ επίπονο, άλλες φορές σε ανακουφίζει. Να αναφέρω ότι τα περισσότερα τραγούδια που έχω γράψει, αν όχι όλα, γράφτηκαν αυθόρμητα, με την κιθάρα μου. Κάποιες φορές είναι επίπονο. Για παράδειγμα, στο «Χασάν» από το δίσκο «Φωνάζει ο νους», μου πήρε γύρω στους 4 μήνες για να ολοκληρώσω τους στίχους. Είχα ξεκινήσει την ιστορία, ήξερα πού ήθελα να καταλήξω, απλά δεν μπορούσα να βρω τις κατάλληλες λέξεις μέχρι να το ολοκληρώσω. Όμως, έχει τύχει άλλες φορές να γίνεται πολύ γρήγορα, όπως για παράδειγμα, στη μελοποίηση του «Η πιο όμορφη θάλασσα» του Ναζίμ Χικμέτ. Ήταν σαν ανακούφιση. Εκείνη τη στιγμή ένιωσα ολοκληρωμένος. Όταν πλησιάζει η έμπνευση νιώθεις ότι δεν είσαι εδώ, ότι ουσιαστικά γίνεσαι κάτι με μια ολότητα. Νιώθεις γεμάτος μέσα σου. Όχι ότι δεν ένιωθα έτσι όταν έγραφα το «Χασάν», απλά εκεί ήταν περισσότερο δύσκολο γιατί δεν έγινε κατευθείαν.



Με ποιο κριτήριο διαλέγεις τα κομμάτια που θα πεις σε μια παράσταση;
Επιθυμία μας είναι να παρουσιάσουμε τα πιο σημαντικά δείγματα από την προσωπική μας δισκογραφία και από εκεί και πέρα οι διασκευές επιλέγονται με γνώμονα να συμπληρώνουν το μουσικό παζλ. Και στις διασκευές όμως, ενορχηστρώνοντας τες, προσπαθούμε να βάζουμε την δική μας αισθητική και να δείχνουμε την δική μας οπτική πλευρά. Ίσως το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το «Γιουσουρούμ» του Νικόλα Άσιμου.

Πώς βλέπεις τα πράγματα στην ελληνική μουσική σκηνή σήμερα;
Οι σκέψεις μου είναι συγκεχυμένες. Στις ημέρες μας, από τη στιγμή που δεν υφίσταται πλέον αυτό που λέγαμε μουσική βιομηχανία, όλο το βάρος έχει πέσει στον δημιουργό. Αυτό έχει τα αρνητικά του, δηλαδή πρέπει να φροντίσει μόνος του για την παραγωγή και την προώθηση της δουλειάς του. Αλλά έχει και τα θετικά του, μπορεί ανεπηρέαστος να πει και να εκφράσει ακριβώς αυτά που τον προβληματίζουν. Πιστεύω ότι αυτή η εποχή είναι πολύ δημιουργική και υπάρχουν πολλοί χαρισματικοί άνθρωποι εκεί έξω. Αλλά αυτό που με στεναχωρεί είναι ότι δεν υπάρχουν χώροι και μέσα για τους δώσουν βήμα χωρίς αντάλλαγμα. Όταν κάποιος άνθρωπος θέλει να παρουσιάσει την μουσική του πρόταση συναντάει μαγαζιά που του προτείνουν δυσχερείς συμφωνίες και του ζητάνε να γεμίσει το μαγαζί χωρίς να κάνουν αυτοί κάτι ουσιαστικό.

Μένοντας στην Ελλάδα και το σήμερα, κι έχοντας σχέση με τη μουσική, ποια είναι η γνώμη σου για το περιστατικό στη Θεσσαλονίκη το περασμένο Νοέμβρη, με τη μουσικό του δρόμου;
Για μένα η μουσική του δρόμου δεν είναι σε καμία περίπτωση επαιτεία. Η μουσική του δρόμου και οι μουσικοί του δρόμου, κατά την γνώμη μου μεταδίδουν τέχνη και πολιτισμό. Έχω βγει κι έχω παίξει στο δρόμο, απολαμβάνοντας τη στιγμή και βιώνοντας υπέροχες μουσικές στιγμές. Είναι η απόλυτη απελευθέρωση. Όταν κάποιος μουσικός βγαίνει και παίζει στο δρόμο, πέρα από το βιοπορισμό, το κάνει γιατί έτσι θέλει να εκφράσει τα συναισθήματά του, να επικοινωνήσει με τον κόσμο. Είναι το πιο ειλικρινές μέσο.



Ας αλλάξουμε θέμα. Κυκλοφόρησε πριν λίγους μήνες ο δεύτερος προσωπικός σου δίσκος από τη Modum Records, με τίτλο «Φωνάζει ο νους». Πώς έχει πάει η πορεία του μέχρι τώρα; Ποια είναι η αποδοχή του κόσμου όταν παίζεις κομμάτια από αυτόν;
Νομίζω έχει πάει αρκετά καλά. Μπορέσαμε να λάβουμε κάποιες εντυπώσεις στην παρουσίαση του δίσκου. Δεν ήμασταν και sold out, αλλά αυτό που λάβαμε μας χαροποίησε ιδιαίτερα. Όσοι ήρθαν, ήταν εκεί για να αφουγκραστούν πραγματικά. Τα βλέμματά τους ήταν κατά πάνω μας, σα να θέλουν να ρουφήξουν την κάθε νότα, τον κάθε στίχο. Νιώσαμε ότι χτίζουμε αργά αλλά σταθερά ένα συνειδητοποιημένο κοινό. Κατά τη γνώμη μου, έχει πάρει καλύτερες κριτικές από το πρώτο δίσκο «Λόγια της σιωπής», επειδή το περιεχόμενο αυτού του δίσκου είναι περισσότερο στοχευμένο. Είναι ένας θεματικός δίσκος με επίκεντρο την ξενιτιά. Τις ενορχηστρώσεις έχει επιμεληθεί ο Στέφανος Χατζηαναγνώστου, την παραγωγή ο Άκης Κώτας και δουλέψαμε θέλοντας να βγάλουμε ένα συγκεκριμένο ήχο. Επίσης, θα ήθελα να αναφέρω και  κάτι ακόμα. Μέσα στο δίσκο υπάρχει το «Η πιο όμορφη θάλασσα», ένα ποίημα του Ναζίμ Χικμέτ, σε μετάφραση του Γιάννη Ρίτσου. Με είχαν συμβουλέψει κάποιοι άνθρωποι του χώρου, να μην το κυκλοφορήσω επειδή αυτό το ποίημα έχει μελοποιηθεί και  από τους Θάνο Μικρούτσικο και Μάνο Λοΐζο. Εγώ εμπιστεύτηκα το ένστικτο μου και τελικά τα σχόλια που λαμβάνω από ραδιοφωνικούς παραγωγούς, στιχουργούς, μουσικούς, είναι πολύ θετικά. Μερικές φορές πρέπει να λες «δεν πειράζει, εγώ το θέλω, θα το κάνω, κι ας φάω και τα μούτρα μου». Ήταν μεγάλη μου τιμή όταν η κόρη του Ρίτσου όταν το άκουσε είπε ότι είναι πάρα πολύ καλό, και μου έδωσε την άδεια να το κυκλοφορήσω.

Με ποιους καλλιτέχνες θα ήθελες να συνεργαστείς;
Όταν ήμουν μικρότερος, είχα όνειρο κάποια στιγμή να συνεργαστώ με μουσικούς που θαύμαζα , αλλά όταν μπήκα στη διαδικασία της δισκογραφίας, θεώρησα ότι πιο ουσιαστικό για μένα είναι να συνεργαστώ με νέους καλλιτέχνες. Κι ουσιαστικά αυτό κάνω. Πριν από δυο χρόνια κάναμε μια συναυλία με τη Γεωργία Κοκορίγκου, τον Ηλία Μαυροσκούφη, τον Πέτρο Βεντουρή και τη Μαρία Καρέτσου, φίλους κι αγαπημένους καλλιτέχνες. Πριν λίγο καιρό κάναμε με την Κατερίνα Ζάγκλα, τον Ηλία Μαυροσκούφη, το Νικόλα Κουτσούρη, τη Σταυρούλα Κούκουνα και τη Γεωργία Κοκορίγκου μια συναυλία στο Μουσικό Κουτί. Η αλληλεπίδραση με διαφορετικούς καλλιτέχνες σου προσφέρει πολύ όμορφες και δημιουργικές στιγμές. Γενικότερα προσπαθώ, να κάνω συνεργασίες με πρωτοεμφανιζόμενους καλλιτέχνες, που πάνω κάτω περνάν αυτά που περνάω κι εγώ. Με τα ίδια άγχη και ανησυχίες.

Ποια είναι τα σχέδιά σου για το μέλλον;
Αυτή την περίοδο ολοκληρώνουμε ένα πρότζεκτ με διασκευές που το λέμε «Covers Project: Μη μου στενοχωριέσαι». Είναι τέσσερις διασκευές του χθες στο σήμερα με την δικιά μας αισθητική. Το πρώτο τραγούδι από αυτό το project είναι το «Χαράματα η ώρα τρεις» του Μάρκου Βαμβακάρη το οποίο έχει ανέβει ήδη στο YouTube. Τις ενορχηστρώσεις επιμελείται ο Στέφανος Χατζηαναγνώστου, την παραγωγή ο Άκης Κώτας, και το έχουμε φτιάξει αποκλειστικά οι μουσικοί του σχήματος που εμφανιστήκαμε στην παρουσίαση του δίσκου «Φωνάζει ο νους». Επίσης, ξεκινάμε και την προετοιμασία για τον καινούριο δίσκο, με πρώτο δείγμα να είναι το «Κάθε μέρα διαφορετική» που παρουσιάσαμε το καλοκαίρι. Τέλος, την άνοιξη θα πραγματοποιηθεί και μια μουσική παράσταση με όλη τη μπάντα. Γενικά υπάρχουν πολλά πράγματα που σκεφτόμαστε να κάνουμε, αλλά πρέπει να βρούμε το χρόνο και να τα βάλουμε σε μια τάξη.

Ευχαριστώ πολύ για το χρόνο σου.

Για περισσότερη από τη μουσική του Γιώργου, καθώς και για να μαθαίνετε για τις εμφανίσεις του, μπορείτε να επισκεφθείτε τη σελίδα του στο Facebook και το κανάλι του στο YouTube.

Φωτογραφίες από την παρουσίαση του δίσκου «Φωνάζει ο νους»