Spoiler-free κριτική της ταινίας «Avengers: Endgame»



Περιπέτεια Φαντασίας, 3 ώ. 2λ.
Σκηνοθεσία: Anthony & Joe Russo
Πρωταγωνιστούν: Robert Downey Jr., Chris Evans, Chris Hemsworth, Scarlet Johansson, Jeremy Renner, Mark Ruffalo, Paul Rudd, Karen Gillan, Don Cheadle, Tessa Thompson

Ακολουθώντας τα γεγονότα του Infinity War, στο Avenges: Endgame παρακολουθούμε τους Εκδικητές να βιώνουν τις συνέπειες του αφανισμού του μισού πληθυσμού της Γης και να προσπαθούν να ανασυγκροτήσουν τις δυνάμεις τους προκειμένου να αντιμετωπίσουν τον τιτάνα Thanos.

Η ταινία αφορά, ωστόσο, κάτι παραπάνω από μια ομάδα σούπερ ηρώων που προσπαθούν να εξοντώσουν μια απειλή για την ανθρωπότητα – κι αυτό ακριβώς την κάνει να ξεχωρίζει από τις 21 ταινίες της Marvel που προηγούνται. Το Endgame διαθέτει έναν άκρως ενδιαφέροντα ηθικό πυρήνα που σπάνια συναντά κανείς σε ταινίες με υπερήρωες. Ακούμε πολλές διαφορετικές φωνές σχετικά με το αν και πώς χρειάζεται να λυθεί το πρόβλημα του αφανισμού του μισού πληθυσμού. Ακόμη και ο Thanos φέρνει επιχειρήματα που προκαλούν δεύτερες σκέψεις στους θεατές. Ποικιλία από γνώμες  ακούμε και από τους Εκδικητές, ο καθένας από τους οποίους βιώνει την ήττα με διαφορετικό τρόπο. Αυτή η αλλαγή ή καλύτερα, εξέλιξη του χαρακτήρα τους είναι απόλυτα αληθοφανής, καθώς ένα τόσο φοβερό γεγονός δύσκολα θα άφηνε κάποιον ανεπηρέαστο. Περισσότερο από κάθε άλλη φορά βλέπουμε κάτι πέρα από τις υπερδυνάμεις – βλέπουμε τους ανθρώπους πίσω από τις στολές.

Το στοιχείο της δράσης είναι συγκρατημένο κατά το μεγαλύτερο μέρος της ταινίας, ώστε να μπορέσει το κοινό να εστιάσει τους χαρακτήρες και να απολαύσει τις εξαιρετικές ερμηνείες. Αυτό όμως, δεν «κλέβει» από την περιπέτεια και το σασπένς αντιθέτως, κάνει ακόμη πιο έντονη και συναρπαστική την τελική μάχη. Ο ρυθμός του Endgame είναι γρήγορος, χωρίς να σε αφήνει να βαριέσαι ούτε μια στιγμή – πράγμα καλό για μια τρίωρη ταινία. Φυσικά, ταινία της Marvel χωρίς χιούμορ δε γίνεται. Έτσι κι εδώ οι κωμικές στιγμές είναι παρούσες και ελαφραίνουν την ατμόσφαιρα, χωρίς να αποσπούν από την πλοκή.


Παρόλο που το sequel του Infinity War κατάφερε να βελτιώσει, αν όχι λύσει εντελώς, τεχνικά προβλήματα που είχαν προηγούμενες ταινίες της Marvel (θαμπά χρώματα, οπτικά αδιάφορη φωτογραφία), παρατηρούνται προβλήματα από άποψη πλοκής. Προκειμένου να φτάσουν εκεί που θέλουν, οι σεναριογράφοι Markus και McFeely προσθέτουν και ανακαλούν περασμένα γεγονότα δημιουργώντας ερωτηματικά σε όσους έχουν παρακολουθήσει προηγούμενες ταινίες.

Παρά αυτές τις «τρύπες» στην πλοκή, το Endgame άξια παίρνει τον τίτλο της αποκορύφωσης μιας δεκαετίας ταινιών. Κάποιοι θεωρούν πως αποσκοπεί απλώς στο να ικανοποιήσει τους φαν, αλλά η ταινία είναι το τέλος της τρίτης φάσης του σύμπαντος κι όπως κάθε φινάλε, χρειάζεται να ολοκληρώσει και να κλείσει τον κύκλο του. Το 22ο κεφάλαιο της κινηματογραφικής ιστορίας της Marvel κοιτάζει πίσω του και συλλογίζεται την ιστορία του. Με αναφορές σε προηγούμενες ταινίες και εμφανίσεις-εκπλήξεις η Marvel ευχαριστεί έμμεσα όλους εκείνους που στήριξαν και αγάπησαν τις ταινίες της τα τελευταία 11 χρόνια.

Βαθμολογία: 4/5