Ένα μικρό «Μπλουμ» στη μουσική ιστορία της Nalyssa Green


Η Nalyssa Green είναι συνθέτης, τραγουδοποιός και τραγουδίστρια. Έχει εκδώσει δύο αγγλόφωνους δίσκους ("Barock" το 2010 και "The Seed" το 2012), και πριν λίγους μήνες κυκλοφόρησε ο πρώτος της ελληνόφωνος δίσκος, με τίτλο "Μπλουμ". Πέρα από τους δίσκους, η Nalyssa γράφει και μουσική για θεατρικές παραστάσεις. Από τα πιο ιδιαίτερα ακούσματα αυτής της χώρας, καθώς δε συνηθίζω να σας συστήνω "mainstream" καλλιτέχνες της σειράς, πάμε να τη γνωρίσουμε.


Πόσο καιρό ασχολείσαι επαγγελματικά με τη μουσική;
Δεν ξέρω πώς διαχωρίζεται ξεκάθαρα το επαγγελματικό και το ερασιτεχνικό. Αν έχει να κάνει με το πότε έβγαλα το πρώτο μου χαρτζιλίκι από αυτό, ή το πότε άρχισα να βιοπορίζομαι (σχετικά) από τη μουσική, ή όταν αποφάσισα ότι μόνο αυτό θέλω να κάνω, ή όταν το πήρα πολύ στα σοβαρά… Πάντως κάποια στιγμή γύρω στο 2010 συνειδητοποίησα ότι η μουσική ήταν κάτι που με αφορούσε πάρα πολύ. Πιο πολύ από οτιδήποτε άλλο. Και θέλησα να της δωθώ ολοκληρωτικά. Εκείνη τη χρονιά έβγαλα και τον πρώτο μου δίσκο (Barock) και έκανα και το πρώτο μου λάηβ με τα τραγούδια μου. Οπότε νιώθω το 2010 σαν ένα έτος εκκίνησης.

Ποιες είναι οι μουσικές σου επιρροές, και ποιες οι θεματικές σου όταν γράφεις; 
Υποψιάζομαι ότι θα με επηρεάζουν όλα όσα πλάθουν την αισθητική  μου γενικότερα. Ίσως κάπως παραπάνω οι μουσικές που ακούω. Δεν μπορώ όμως εύκολα να αναγνωρίσω συγκεκριμένες επιρροές στη μουσική μου. (Ίσως κάποιος τρίτος να μπορεί πιο εύκολα). Σίγουρα έχω μεγαλώσει με ροκ ποπ και έχω γαλουχηθεί με indie. Κυρίως αγγλόφωνη. Αγαπώ πάρα πολύ όμως τα ελληνικά τραγούδια με στίχους που με συγκινούν.
Τα τραγούδια μου συνήθως μιλάνε για δραστηριότητες εσωτερικές. Για συναισθήματα και σκέψεις μέσα μας. Για τον έρωτα και το βάρος της ύπαρξης. Ενίοτε κοιτάνε προς τα έξω για να αναρωτηθούν για το τι συμβαίνει εκεί. Και επιστρέφουν στο μέσα για να αναλογιστούν τι αντίκτυπο έφεραν οι εξωγενείς παράγοντες εκεί.

Πώς βιώνεις, σαν τραγουδοποιός, τη διαδικασία της δημιουργίας;
Είναι κυρίως μια διαδικασία λυτρωτική και θεραπευτική για μένα. Τη στιγμή της δημιουργίας έρχομαι αντιμέτωπη με αυτά που με αφορούν, με προβληματίζουν, με αναστατώνουν, με συγκινούν, με πονούν. Τα ξορκίζω σε λέξεις και μελωδίες και αυτή η διαδικασία κάνει το βάρος πιο ελαφρύ.

Έχεις βγάλει δύο αγγλόφωνους δίσκους, αλλά στον τελευταίο σου δίσκο, που κυκλοφόρησε πριν λίγους μήνες, ο στίχος είναι ελληνικός. Μίλησε μας για το δίσκο, και για το πώς προέκυψε αυτή η αλλαγή από αγγλικά σε ελληνικά.
Ήταν κάτι που σκεφτόμουν καιρό να κάνω, και τελικά ξύπνησα μια μέρα, το έκανα και από τότε δεν μπορώ να σταματήσω. Μου βγήκαν κάπως χειμαρρωδώς τα ελληνικά. Νιώθω ότι στη μητρική μας γλώσσα όλα γίνονται πιο έντονα. Το απολαμβάνω αυτό. Νομίζω και οι ακροατές. Ο τελευταίος ελληνόφωνος δίσκος μου “Μπλουμ” έχει κάνει από τη γέννησή του μια θαυμαστή πορεία. Κυρίως γιατί με έχει φέρει κοντά με τόσο κόσμο με τον οποίο μοιραζόμαστε κάτι. Αυτό είναι πολύ πολύ όμορφο και αναζωογονητικό.

Το είδος της μουσικής σου δεν είναι τόσο διαδεδομένο στην Ελλάδα όσο άλλα είδη. Πώς βλέπεις τα πράγματα στην ελληνική μουσική σκηνή; Ποιες δυσκολίες προκύπτουν όταν θες να παρουσιάσεις κάτι διαφορετικό στο κοινό;
Δυστυχώς οτιδήποτε εναλλακτικό δεν έχει ίσες ευκαιρίες να αναδειχθεί, να ταξιδέψει μακριά. Μένει περισσότερο στη σκιά. Από την άλλη, μπορεί πιο δύσκολα, πιο αργά, αλλά αν κάτι αφορά κάποιο κόσμο πιστεύω ότι μέχρι ένα βαθμο και μόνο του θα καταφέρει να τους φτάσει. Προφανώς μιλάμε για μικρότερες του mainstream κοινού κλίμακες, αλλά η ποσότητα δεν έχει σημασία αν η ποιότητα είναι τόσο φανταστική.

Βλέπουμε τον τελευταίο καιρό όλο και περισσότερους καλλιτέχνες, ανεξαρτήτως είδους, να προωθούν τα κομμάτια τους μέσα από διαδικτυακές πλατφόρμες. Πιστεύεις ότι δεν υπάρχει πλέον λόγος να επενδύσει κάποιος χρόνο και χρήμα στο να βγάλει δίσκο, με την παραδοσιακή έννοια (physical copy);
Το διαδίκτυο έχει αλλάξει τους όρους με ένα τρόπο φοβερό. Μπορεί δυνητικά ο καθένας να επικοινωνήσει το έργο του με οποιονδήποτε σε ολόκληρο τον κόσμο. Αν δεν υπήρχε το ίντερνετ δε νομίζω να είχα κάνει ούτε τα μισά από αυτά που έχω κάνει ως τώρα. Από την άλλη αν και όλοι λίγο πολύ ακούμε πλέον μουσική ψηφιακά, παραμένω λάτρης του physical copy. Ψάχνω έναν τρόπο να υπάρχει ο δίσκος ως φυσικό αντίτυπο, με υλική υπόσταση και αισθητική ολοκληρωμένη, που να μπορεί κάπως να φέρει τη μουσική έστω και με τρόπο ψηφιακό. Φέτος έβγαλα (εκτός του βινυλίου και του cd) το δίσκο και σε μια limited 3D printed μορφή που εμπεριέχει ένα usb stick με τα τραγούδια.
Είναι αλήθεια ότι όλο και περισσότεροι δημιουργοί βγάζουν τους δίσκους του μόνο σε ψηφιακή μορφή τον τελευταίο καιρό. Αυτό θεωρώ πως κυρίως οφείλεται στο μεγάλο οικονομικό κόστος που έχει κάτι τέτοιο, στο γεγονός ότι ζούμε σε μια εποχή μεταβατική όσον αφορά τον τρόπο που ακούμε και αγοράζουμε μουσική και στο ότι δεν υπάρχουν πλέον τόσες δισκογραφικές εταιρίες που ενδιαφέρονται να αναλάβουν αυτό το ρίσκο.

Ποιους καλλιτέχνες ξεχωρίζεις στην Ελλάδα, και με ποιους θα ήθελες να συνεργαστείς;
Αγαπώ πολλούς Έλληνες καλλιτέχνες. Ενδεικτικά κάποια ονόματα: Παύλος Παυλίδης, Λένα Πλάτωνος, Κ. Βήτα, Φοίβος Δεληβοριάς, The Boy, Nefeli Walking Undercover, Δεσποινίς Τρίχρωμη, Tango with Lions, Jack Heart and the Love Ghosts, No Clear Mind, Evripidis and his Tragedies, Another Dyke, Jef Maarawi, Melentini. Krista Papista και Freedom Candlemaker από Κύπρο. Έχω συνεργαστεί με αρκετούς από τους παραπάνω και άλλους πολύ αγαπημένους μου όλα αυτά τα χρόνια. Είμαι χορτασμένη από όμορφες συνεργασίες και ελπίζω να είμαι εξίσου τυχερή σ’αυτόν τον τομέα και στο μέλλον.

Ποια είναι τα μουσικά σου σχέδια από δω και πέρα; Τι ετοιμάζεις;
Έχω αρχίσει να δουλεύω καινούρια τραγούδια που φιλοδοξώ να γίνουν ο επόμενος δίσκος μου. Στις 25 Ιουνίου θα παίξουμε στην ταράτσα του Χοροστασίου, στα πλαίσια του Velvet Roof, στην από κοινού με τις αγαπημένες μου Δεσποινίς Τρίχρωμη και Tango with Lions συναυλία με το όνομα “mixed feelings”. Στις 2 Αυγούστου θα εμφανιστώ μαζί με την μπάντα μου στο Fengaros Festival στην Κύπρο.

Ευχαριστούμε πολύ για τη συνέντευξη. 
Τη Nalyssa μπορείτε να τη βρείτε σε Facebook, Instagram, Youtube και Bandcamp.