Η Jozette μας αποκαλύπτει τον εσώτερο εαυτό της

Jozette στα πολωνικά σημαίνει «Δώρο Θεού», ή τουλάχιστον έτσι ισχυρίζεται ένα αποτέλεσμα στην αναζήτηση του Google. Με τέτοια φωνή, δε θα διαφωνήσω. Εμένα βέβαια μου θυμίζει την Cosette από τους Άθλιους του Ουγκό, ο οποίος είπε ότι το όνομα βγαίνει από το chosette(=μικρό πράγμα). Πάλι ταιριαστό, καθώς όποιος την ακούσει απορεί που μια τέτοια φωνάρα βγαίνει από μια μικρόσωμη κοπέλα.


Πόσο καιρό ασχολείσαι με τη μουσική;
Ουσιαστικά ξεκίνησα από το σχολείο, πήγα μουσικό γυμνάσιο και λύκειο, κι έχω περάσει από διάφορα μουσικά όργανα όπως πιάνο, κιθάρα, φλάουτο και ντραμς. Αργότερα αποφάσισα να ασχοληθώ με το τραγούδι, γιατί δεν είχα αντιληφθεί από την αρχή ότι μου άρεσε να τραγουδάω και δεν ήξερα πώς να το κυνηγήσω. Μετά πήγα να δω και την άλλη μεριά των μουσικών, που είναι η ηχοληψία, το οποίο επίσης μου έκανε πάρα πολύ καλό. Συνεργαζόμουν με μουσικούς σε συναυλίες, να δω πώς γίνεται και πίσω από το γυαλί η όλη φάση, πάνε σίγουρα δέκα χρόνια. Πήγα Αγγλία, σπούδασα σύνθεση και τραγούδι  και τα τελευταία χρόνια εργάζομαι ως δασκάλα φωνητικής, οπότε είχα και έχω μια μόνιμη σχέση με τη μουσική.


Όσο ήσουν στην Αγγλία, προκύψανε συνεργασίες με Άγγλους καλλιτέχνες;
Είχα μια μπάντα που ξεκινήσαμε να παίζουμε metal, με την οποία έκανα ελάχιστα live και ταυτόχρονα είχα βοηθήσει διάφορους μουσικούς με το να τους γράψω μουσική, στίχους και vocal lines. Ψαχνόμουν κι εγώ ακόμα με το υλικό μου, γιατί το έγραφα  από τότε. Το ομότιτλο από το δίσκο γράφτηκε το 2011 στην Αγγλία. Μου έδωσε αυτό το καλό η παραμονή μου εκεί, ότι μπήκα δηλαδή σε ένα άλλο φάσμα μουσικά, οπότε κάθισα κι ασχολήθηκα με τα τραγούδια μου παίρνοντας και drive από την πόλη που έμενα, το Manchester.


Στη συγκεκριμένη μουσική σκηνή η Αγγλία διαπρέπει είναι η αλήθεια.
Αυτό ακριβώς. Ήρθε μόνο του. Δεν το πίεσα, δεν είπα «θα κάτσω να γράψω», απλά έγινε.


Μιας και ανέφερες το τραγούδι, κυκλοφορείς δίσκο στις 20/1, με τίτλο «Inner Self». Τι πραγματεύεται;
Πραγματεύεται δύο — ή και όχι — εαυτούς, μπορεί να είναι και ένας, αυτό που φαίνεται και στο video clip, που είναι και το ομότιτλο του δίσκου. Υπάρχει μια εσωτερική διαμάχη με τον εαυτό μας, όπου μία είσαι καλά, μία δεν είσαι, δεν ξέρεις τι σου φταίει. Δεν έχεις κάνει και το ψάξιμο που πρέπει εσωτερικά, ώστε να δεις τα λάθη σου ή πώς είσαι εσύ απέναντι στους άλλους. Ίσως και να τυραννάς τον εαυτό σου χωρίς να το ξέρεις ή να θέλεις να τυραννάς τον εαυτό σου (σ.σ όπως εγώ που δεν έχω κάνει unfollow την πρώην μου στο Instagram). Συμβαίνει, δεν μπορείς να το κοντρολάρεις και δεν ξέρεις το γιατί και λες ότι «δεν είμαι εγώ»
αυτός ο στίχος υπάρχει και στο τραγούδι, αλλά ξέρεις ότι αυτό σε ρουφάει και σε αποσυντονίζει.

Φήμες λένε ότι κάθε τραγούδι μιλάει για μια διαφορετική προσωπικότητά σου. Με ποια προσωπικότητα μιλάω τώρα;
Αποχρώσεις της προσωπικότητας θα το ΄λεγα καλύτερα. Αυτή τη στιγμή μιλάς με μια ήρεμη Jozette, διότι έχουν μπει όλα σε μια τάξη, είμαι σε πολύ καλύτερη κατάσταση ψυχολογικά και ενθουσιασμένη με αυτό που γίνεται. Επιτέλους καταφέρνω να βγάλω τα συναισθήματα όλων αυτών των χρόνων προς τα έξω. Γι' αυτόν τον λόγο μίλησα για αποχρώσεις του εαυτού μου και όχι προσωπικότητες. Κάθε άνθρωπος μπορεί να είναι χαρούμενος, λυπημένος, τσαντισμένος, αναλόγως το ερέθισμα που θα δεχτεί. Ο δίσκος λοιπόν γράφτηκε με αυτή τη σύνθεση συναισθημάτων. Ετοιμάζομαι να βγάλω κάτι το οποίο έχει ξεκινήσει χρόνια πριν, είναι δικό μου, συνεχίζει να είναι δικό μου, το αποδέχομαι και το αγκαλιάζω.


Έχεις κατασταλάξει δηλαδή τώρα. Αλλά επειδή γράφτηκε το 2011, μέσα σε 8 χρόνια έχεις αλλάξει.
Να σου πω την αλήθεια, ακόμα και τώρα που ακούω τις μίξεις και την προετοιμασία του δίσκου, παρατηρώ ότι τα πιο παλιά μου τραγούδια ακόμα με εκφράζουν γιατί τελικά μπορεί μια μέρα να νιώθω όπως ένιωθα όταν τα έγραφα. Και φυσικά υπάρχουν και πιο πρόσφατα τραγούδια όπως το
«Getting Older» και το «Love» που είναι πιο κοντά στην σημερινή μου πραγματικότητα.

Ο δίσκος είναι αγγλόφωνος. Σκοπεύεις να το προωθήσεις κι εκτός Ελλάδος;
Εντός κι εκτός Ελλάδος, διότι μου αρέσουν τα ταξίδια, μ’ αρέσει να παίζω μουσική σε κόσμο και να γνωρίζω διάφορες κουλτούρες. Κυρίως αυτό, μ’ αρέσει αυτή η αλληλεπίδραση μεταξύ ανθρώπων, κουλτούρας. Βλέπεις ότι και οι έξω έχουν τους ίδιους προβληματισμούς με σένα, μουσικά μιλώντας. Οπότε είναι ωραίο να μοιράζεσαι, και σίγουρα είναι ωραίο όπως μας επηρεάζουν  οι στίχοι και η μουσική άλλων καλλιτεχνών, να επηρεάσουν κάποιον και τα δικά μου τραγούδια. Είναι ωραίο όταν σου λέει ο άλλος «το νιώθω αυτό που λες».


Θεωρείς ότι το ελληνικό κοινό δεν εκτιμά τόσο τον αγγλόφωνο στίχο από Έλληνες καλλιτέχνες; Γιατί έχουμε δει ξένα αγγλόφωνα συγκροτήματα να κάνουν επιτυχία στην Ελλάδα, και να έρχονται εδώ σε συναυλίες και να γίνεται χαμός. Όταν όμως το κάνει ένας Έλληνας καλλιτέχνης, θεωρείς το σνομπάρουμε;
Κοίτα, γενικώς υπάρχει το σνομπ στοιχείο στην Ελλάδα όχι μόνο απέναντι στους καλλιτέχνες, είναι βαθύτερο, νιώθω ότι ο ένας θέλει να βγάλει τα μάτια του άλλου και ούτω καθεξής. Προσωπικά ακούω πολλές αγγλόφωνες μπάντες και καλλιτέχνες και τους υποστηρίζω όσο μπορώ. Γιατί αν είναι καλή δουλειά κι ο άλλος το νιώθει, είναι καλά και τα τραγούδια, δε θεωρώ τη γλώσσα εμπόδιο. Όπως θα ακούσω ισπανικά και γερμανικά πχ. κι ας μην καταλαβαίνω τη γλώσσα, κοιτάζω τους ανθρώπους, αν η ενέργεια αυτού που ακούω και βλέπω με τραβάει.


Εσύ τι μουσική ακούς;
Μικρότερη άκουγα ελληνικό rock, μετά πήγα σε πιο pop, σε metal, σε alternative, punk, jazz, blues, funk, soul. 


Τα πάντα.
Ναι. Αρχικά δε μου αρέσουν οι παρωπίδες, μ’ αρέσει να ακούω διάφορα πράγματα, και να λέω «πώς το έκανε αυτός αυτό;», «τι ωραία που έκανε τη φωνή της έτσι». Μου αρέσει πάρα πολύ να ψάχνω γενικώς, οπότε δεν ακούω ένα είδος στην ουσία, ακούω ό,τι μου αρέσει εκείνη τη στιγμή για τον οποιοδήποτε λόγο. Αυτό πιστεύω συνέθεσε και την προσωπικότητά μου ως προς το songwriting. Ο δίσκος δεν είναι ένα πράγμα. Μπορεί όλο αυτό να έχει γίνει ένα mash-up στο κεφάλι μου και να χρησιμοποιώ στοιχεία από τη φωνή της τάδε, από τη φωνή του άλλου, από τη μουσική του. Δεν είναι ένα πράγμα, κι αυτό εμένα μου αρέσει.


Έχεις κάποια συνεργασία που θα ήθελες πάρα πολύ να κάνεις;
Σήμερα που κάνουμε τη συνέντευξη, συνέβη κάτι λυπηρό, πέθανε η τραγουδίστρια των Roxette. Με Roxette μεγάλωσα, θα  μ'άρεσε πολύ μια συνεργασία μ'αυτούς. Θα μου άρεσε να είχα συνεργαστεί με Amy Winehouse, με Nirvana, Pearl Jam,Chris Cornell, PJ Harvey, Pink, Jessie J,Janis Joplin , Meg Myers. Σου είπα και καλλιτέχνες που δε ζούνε πια, αλλά θα ήθελα να έχω έστω κι ένα κλικ από αυτούς, ούτε καν να τραγουδήσω μαζί τους, απλά να μου πουν τις εμπειρίες τους, ή συμβουλές.


Ποια είναι τα μελλοντικά σου σχέδια;
Έρχεται η παρουσίαση του δίσκου με την καινούρια χρονιά  στις 6/2 στο Ίλιον Plus. Θέλω να βγει επιτέλους ο δίσκος, να κλείσω όσα live μπορώ και να αρχίσει να τρέχει όλο αυτό, να βγει προς τα έξω. Υπάρχει και σκέψη για εξωτερικό προς το καλοκαίρι.


Πώς θα ήθελες να κλείσεις;

Θέλει σκέψη.


Έχω μπαταρία.
Σε αυτόν τον σκοτεινό κόσμο που ζούμε πλέον, η μουσική να είναι πάντα αυτή που θα τα κάνει όλα να μοιάζουν πιο όμορφα.


Την Jozette θα τη βρείτε σε Facebook, Instagram και YouTube.
Photo credits 1: TL Photography
Photo credits 2: Chris Anagnostopoulos